مقاله تعيين قدرت پيش بيني بروز سندرم متابوليك توسط سطح سرمي تستوسترون تام، SHBG و نمايه تستوسترون آزاد در مردان ۲۰ ساله و بيشتر: مطالعه قند و ليپيد تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آبان ۱۳۸۸ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۳۹۳ تا ۴۰۳ منتشر شده است.
نام: تعيين قدرت پيش بيني بروز سندرم متابوليك توسط سطح سرمي تستوسترون تام، SHBG و نمايه تستوسترون آزاد در مردان ۲۰ ساله و بيشتر: مطالعه قند و ليپيد تهران
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم متابوليك
مقاله ATP III
مقاله IDF
مقاله هورمون هاي جنسي
مقاله تستوسترون تام
مقاله نمايه تستوسترون آزاد
مقاله SHBG

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ثابت زري
جناب آقای / سرکار خانم: آموزگار عطيه
جناب آقای / سرکار خانم: هدايتي مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: عزيزي فريدون

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سندرم متابوليك به دليل ارتباط آن با ديابت نوع ۲ و بيماري هاي قلبي – عروقي بسيار مورد توجه است. يافته هاي متناقضي در مورد نقش هورمون هاي جنسي در پاتوژنز سندرم متابوليك وجود دارد. هدف از مطالعه حاضر، بررسي ارتباط تستوسترون تام، نمايه تستوسترون آزاد و SHBG سرم با بروز سندرم متابوليك بر اساس دو معيار IDF و ATP III بود.
مواد و روش ها: از ميان جمعيت شركت كننده در مطالعه قند و ليپيد تهران، ۸۳۶ مرد ۸۰-۲۰ ساله كه بر اساس دو معيار ATP III و IDF فاقد سندرم متابوليك بودند، به مدت ۶٫۵ سال پيگيري شدند. شانس بروز سندرم متابوليك بر اساس هر دو معيار به طور جداگانه قبل و بعد از تعديل عوامل مداخله گر اعم از سن، فعاليت بدني، مصرف سيگار، سطح تحصيلات، قند خون ناشتا، تري گليسريد و HDL-C سرم، دور كمر و فشارخون سيستولي و دياستولي با استفاده از مدل رگرسيون لوجستيك در هر دو گروه محاسبه شد و ارتباط آن با سطح سرمي تستوسترون و SHBG و نمايه تستوسترون آزاد تعيين شد.
يافته ها: سن افراد شركت كننده ۳۸±۹ سال بود. پس از ۶٫۵ سال، ۱۳۱ مرد (۱۵%) بر اساس معيار ATP III و ۲۰۷ مرد (۲۴%) بر اساس معيار IDF به سندرم متابوليك مبتلا شدند. بعد از تعديل عوامل مداخله گر فقط در يك سوم تحتاني غلظت سرمي، تستوسترون تام با سطح سرمي بر اساس هر دو معيار سندرم متابوليك تري گليسريد سرم ارتباط معني دار داشت (%۹۵ CI=1.02-2.5 و OR=1.5). بر اساس معيار ATP III، همبستگي معني داري بين نمايه تستوسترون آزاد و SHBG با سندرم متابوليك وجود نداشت و تستوسترون تام در يك سوم تحتاني غلظت هورمون در صورت تعديل با دور كمر پيش بيني كننده سندرم متابوليك نبود (%۹۵ CI=0.8-2.3 و OR=1.34) بر اساس معيارIDF ، SHBG بعد از تعديل با مولفه تري گليسريد در يك سوم تحتاني غلظت هورموني پيش بيني كننده سندرم متابوليك نبود (%۹۵ CI=0.9-2.5 و OR=1.5) و تستوسترون تام هم در صورت تعديل با مولفه دور كمر پيش بيني كننده سندرم متابوليك بر اساس معيار IDF نبود (%۹۵ CI=0.9-2.3 و OR=1.45).
نتيجه گيري: داده هاي ما، تئوري كمبود آندروژن ها در پيش بيني سندرم متابوليك بر اساس معيار ATP III و يا IDF را تاييد نكرد. يافته ها مويد آن است كه كمبود آندروژن ها در سندرم متابوليك ممكن است حاصل كنترل ضعيف تري گليسريد سرم و افزايش دور كمر باشد.