مقاله تعيين مزيت نسبي غلات (گندم، جو و ذرت دانه اي) در منطقه جيرفت و كهنوج که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در اقتصاد كشاورزي (اقتصاد و كشاورزي) از صفحه ۱۶۱ تا ۱۸۴ منتشر شده است.
نام: تعيين مزيت نسبي غلات (گندم، جو و ذرت دانه اي) در منطقه جيرفت و كهنوج
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله غلات
مقاله مزيت نسبي
مقاله جيرفت،كهنوج
مقاله نسبت هزينه به منفعت اجتماعي
مقاله هزينه منابع داخلي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ساعي مهديه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مزيت نسبي يكي از معيارهاي مهم اقتصادي براي برنامه ريزي توليد، صادرات و واردات است. در اين مطالعه وجود يا وجود نداشتن مزيت نسبي توليد غلات (گندم، جو و ذرت دانه اي) در منطقه جيرفت و كهنوج در سال زراعي ۸۶-۸۵ با استفاده از دو نوع شاخص هاي شناسايي مزيت نسبي تعيين شد. شاخص هاي نوع اول شاخص منفعت خالص اجتماعي، هزينه منابع داخلي و نسبت هزينه به منفعت اجتماعي و شاخص هاي نوع دوم، شاخص كارايي مزيت، مقياس مزيت و جمعي مزيت بود. بر اساس نتايج تحقيق و با استفاده از شاخص هاي نوع اول هيچ يک از غلات مورد بررسي در منطقه داراي مزيت نسبي نبودند. بر اساس شاخص هاي نوع دوم، مزيت نسبي محصول ذرت در منطقه بيش تر از متوسط کشور بود. محاسبه ضرايب حمايتي و نتايج حاصل از ماتريس تحليل سياستي نشان داد که در توليد محصول و نهاده هايي که کشاورزان در جريان توليد به کار برده اند، يارانه غيرمستقيم پرداخت شده و توليدکننده در شرايط مداخله دولت نسبت به تجارت آزاد سود بيش تري کسب کرده يا زيان کم تري ديده است.