مقاله تعيين مناسب ترين الگوي توزيع تنش (به روش اجزا محدود) در روش هاي ثابت نمودن با پيچ قابل جذب پس از جراحي ساژيتال دو طرفه راموس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۷۸ تا ۸۵ منتشر شده است.
نام: تعيين مناسب ترين الگوي توزيع تنش (به روش اجزا محدود) در روش هاي ثابت نمودن با پيچ قابل جذب پس از جراحي ساژيتال دو طرفه راموس
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ثابت کننده
مقاله روش اجزاي محدود (FEA)
مقاله ثبات
مقاله تنش
مقاله قابل جذب
مقاله راموس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سركارات فرزين
جناب آقای / سرکار خانم: بهلولي بهنام
جناب آقای / سرکار خانم: انصاري شيرين
جناب آقای / سرکار خانم: شهابي هاله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: امروزه به دليل عوارض ناشي از ثابت نمودن (Fixation) بوسيله پيچ و پلاک هاي تيتانيومي در جراحي(Bilateral Sagittal Split Ramus Osteotomy) BSSRO  استفاده از پليمرهاي قابل جذب به عنوان جايگزيني مناسب مطرح شده است. از آنجايي که تحقيقاتي که تاکنون انجام شده در اين زمينه کافي نيست، انجام اين مطالعه به روش (Finite Element Analysis) FEA مفيد بنظر مي رسد.
روش بررسي: اين مطالعه به روش تجربي برروي مدل بازسازي شده از فک پايين انسان در محيط نرم افزار Catia و Ansys انجام شد. خط استئوتومي در جراحي BSSRO بر روي مدل ساخته شده اعمال گرديد. سپس بارگذاري هم جهت با نيروي اکلوژن و تحت نيرو هاي ۷۵ نيوتن، ۱۳۵ نيوتن و ۶۰۰ نيوتن صورت گرفت. الگوي توزيع تنش در ثابت نمودن توسط يک پيچ قابل جذب، دو پيچ قابل جذب به صورت عمودي، دو پيچ قابل جذب به صورت افقي، سه پيچ قابل جذب به روش L و سه پيچ قابل جذب به روش Backward L معکوس توسط نرم افزار Ansys مورد مقايسه و آناليز غير خطي مکانيکي قرارگرفت.
يافته ها: در بين روش هاي مدل سازي شده، روش سه پيچ قابل جذب به فرم L، حداکثر استحکام اوليه را دارا مي باشد. اما از آنجاييکه وارد کردن حداقل تروما و هزينه به بيمار از اهداف جراحي BSSRO است روش دو پيچ عمودي مي تواند ضمن تامين استحکام کافي، تروما و هزينه کمتري را هم به بيمار وارد سازد. روش يک پيچ قابل جذب در ۶۰۰ Nيعني حداکثر اکلوژن فرد سالم نمي تواند استحکام مورد نياز را فراهم سازد.
نتيجه گيري: پيچ هاي قابل جذب با ترکيب پليمري پلي گلايکوليک اسيد و L/D پلي لاکتيد مي توانند استحکام و ثبات اوليه قابل قبولي را در جراحي BSSRO تامين نمايند.