مقاله تعيين مناسب ترين الگوي توزيع تنش در روشهاي فيكاسيون توسط پلاك قابل جذب پس از جراحي BSSRO به كمك FEA که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۷ در تحقيق در علوم دندانپزشكي از صفحه ۴۷ تا ۵۴ منتشر شده است.
نام: تعيين مناسب ترين الگوي توزيع تنش در روشهاي فيكاسيون توسط پلاك قابل جذب پس از جراحي BSSRO به كمك FEA
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فيكساسيون هاي قابل جذب
مقاله جراحي BSSRO ،FEA
مقاله تنش
مقاله استحكام اوليه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سركارات فرزين
جناب آقای / سرکار خانم: بهلولي بهنام
جناب آقای / سرکار خانم: تفضلي شادپور حسين
جناب آقای / سرکار خانم: شهابي سيرجاني هاله
جناب آقای / سرکار خانم: انصاري شيرين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: امروزه به دليل عوارض ناشي از فيكساسيون بوسيله پيچ و پلاك هاي تيتانيومي در جراحي (finite element analysis) BSSRO استفاده از پليمرهاي قابل جذب به عنوان جايگزين مناسب مطرح شده است. از آنجايي كه تحقيقات انجام شده در اين زمينه كافي نبوده لزوم انجام اين مطالعه به روش اجرا محدود (FEA) مشخص مي گردد.
مواد و روش ها: اين مطالعه به روش تجربي – آزمايشگاهي بر روي مدل بازسازي شده از فك پايين انسان در محيط نرم افزار ANsys و CATIA انجام شد. خط استئوتومي در جراحي BSSRO بر روي مدل ساخته شده اعمال گرديد. سپس بارگذاري هم جهت با نيروي اكلوژن و تحت نيروهاي ۷۵ نيوتن و ۱۳۵ نيوتن و ۶۰۰ نيوتن صورت گرفت. الگوي توزيع تنش در فيكساسيون توسط ميني پليت قابل جذب چهارسوراخه، ميني پليت قابل جذب دوسوراخه و Parallel Miniplate توسط نرم افزار ANsys مورد مقايسه و آناليز غيرخطي مكانيكي قرار گرفته.
يافته ها: در بين روشهاي مدل سازي شده فيكساسيون توسط پارالل ميني پليت حداكثر استحكام اوليه را دارا مي باشد. روش پلاك چهارسوراخه قابل جذب نيز مي تواند ضمن تامين استحكام كافي، تروما و هزينه كمتري را هم به بيمار وارد نمايد. روش پلاك دوسوراخه قابل جذب تحت نيروي ۶۰۰ نيوتن نمي تواند استحكام موردنياز را تامين نمايد.
نتيجه گيري: پيچ و پلاك هاي قابل جذب با تركيب پليمري: پلي گلايكوليك اسيد و D و L پلي لاكتيد اسيد مي توانند استحكام اوليه قابل قبولي را در جراحي BSSRO تامين نمايند.