مقاله تعيين ژنوتيپ سوشهاي هليكوباكتر پيلوري جدا شده از بيماران مبتلا به زخم معده يا بدون زخم معده بر اساس الگوي RFLP-PCR ژنهاي ureAB, vacA و cagA که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني همدان از صفحه ۱۱ تا ۱۷ منتشر شده است.
نام: تعيين ژنوتيپ سوشهاي هليكوباكتر پيلوري جدا شده از بيماران مبتلا به زخم معده يا بدون زخم معده بر اساس الگوي RFLP-PCR ژنهاي ureAB, vacA و cagA
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زخم معده
مقاله ژن هاي بيماري زا
مقاله واكنش زنجيره اي پليمراز
مقاله هليكوباكترپيلوري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرشاد شهره
جناب آقای / سرکار خانم: ژاپوني عزيز
جناب آقای / سرکار خانم: البرزي عبدالوهاب
جناب آقای / سرکار خانم: كلاني مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: مطالعات نشان مي دهند كه دلايل تنوع پيامدهاي كلينيكي عفونت ناشي از هليكو باكتر پيلوري ممكن است كه به فاكتورهاي محيطي و ميزبان و همچنين اختلاف در ژنوتيپ، شيوع يا بيان فاكتورهاي بيماريزاي وابسته به باكتري مرتبط باشند. بر اين اساس هدف از اين مطالعه تعيين پراكندگي ژنوتيپهاي مختلف فاكتورهاي اصلي بيماريزايي ureAB، vacA،cagA  در سوشهاي هليكوباكتر پيلوري جدا شده از بيماران داراي عفونت معده بدون زخم و بيماران داراي زخم معده بود.
روش كار: در اين مطالعه توصيفي ـ مقطعي ۶۵ سوش هليكوباكتر پيلوري كه ۳۵ سوش آنها از بيماران داراي عفونت معده بدون زخم و ۳۰ سوش آنها از بيماران داراي زخم معده جدا شده بودند با روش RFLP-PCR مورد مطالعه قرار گرفتند.
نتايج: شيوع ژن vacA در سوشهاي جدا شده از بيماران داراي زخم نسبت به بيماران فاقد زخم بصورت معني داري (P<0.05)، بيشتر بود. در RFLP ژن  cagAدو الگوي متفاوت ديده شد. الگوي b با سه باند در هر دو گروه بيماران فراواني بيشتري داشت. هضم آنزيمي منجر به توليد يك الگوي كاملا يكنواخت در %۸۳٫۳۳ از سوشهاي داراي vacA جدا شده از بيماران داراي زخم شد. اين الگو با حالت زخم دار بيماري از نظر آماري مرتبط بود. آناليز پلي مرفيسمهاي ureAB 10 الگوي قابل افتراق را مشخص كرد كه الگوي ureAB 5a شايعترين الگو در تمام سوشها بود (%۴۷٫۶۱). براي ژنهاي ureAB،cagA  هيچ ارتباطي بين الگوهاي خاص DNA و حالت كلينيكي بيماري مشاهده نشد.
نتيجه نهايي: اگرچه در بيماران مورد بررسي حضور ژن cagA ممكن است كه فاكتور خطري براي ايجاد حالت زخم دار بيماري نباشد اما به نظر مي رسد كه وجود يك ژنوتيپ يكسان cagA با افزايش خطر ايجاد زخم همراه است. در نهايت عليرغم وجود درجه بالايي از تنوع ژنومي در ژن ureAB، الگوهاي محافظت شده اي از DNA در منطقه ما انتشار دارند.