مقاله تعيين کارايي تخصيصي کشاورزان توليد کننده سيب درختي به روش کوپ (مطالعه موردي منطقه اروميه) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تير ۱۳۸۸ در بررسي هاي بازرگاني از صفحه ۳۲ تا ۴۴ منتشر شده است.
نام: تعيين کارايي تخصيصي کشاورزان توليد کننده سيب درختي به روش کوپ (مطالعه موردي منطقه اروميه)
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کارايي تخصيصي
مقاله مدل کوپ
مقاله سيب درختي قرمز و زرد
مقاله تابع توليد و هزينه مرزي
مقاله فاصله اطمينان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: باقرزاده علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
يکي از محصولات مهم کشاورزي ايران سيب درختي است. اين محصول کشاورزي به عنوان يکي از اصلي ترين منابع صادرات غير نفتي کشورمان به شمار مي آيد. کشور ما در توليد اين محصول مقام هفتم را در جهان دارا مي باشد. ايران از لحاظ صادرات اين محصول نيز در سال ۱۳۸۶ مقام دهم را در کل جهان کسب کرده است. عمده ترين گونه هي صادراتي سيب درختي ايران دو نوع سيب قرمز و سيب زرد (طلايي) است. استان آذربايجان غربي به ويژه منطقه اروميه با ۲۷ درصد توليد سيب ايران مقام نخست را در بين استان هاي کشور در بيست سال گذشته به خود اختصاص داده است. در اين منطقه هر دو نوع سيب درختي توليد مي شود، به علت وجود بيشترين فراواني توليد سيب درختي در اين استان، مطالعه کارايي سيب درختي ايران در اين منطقه انجام مي شود.
در حوزه علوم اقتصادي کارايي تخصيصي به معني ترکيبي از عوامل توليدي است که حداقل هزينه را براي بنگاه اقتصادي داشته باشد. اين مطالعه مبتني بر يک تحقيق ميداني با استفاده از داده هاي مقطعي سال ۱۳۸۶ است. در اين مطالعه نشان داده مي شود که کارايي تخصيصي گونه (واريته) قرمز سيب درختي ۴۱ درصد و کارايي گونه زرد (طلايي) در حدود ۳۹ درصد است. نتايج مطالعات نشان داد که تفاوت معني داري در کارايي تخصيصي دو نوع سيب درختي وجود ندارد، بلکه هر دو نوع سيب درختي داراي درجه ناکارايي بالايي مي باشند که بايستي براي از بين بردن آن چاره اي انديشيده شود. در اين پژوهش عوامل چندي در ايجاد و افزايش ناکارايي قيمتي موثر دانسته شد که از جمله آنها مي توان از ضعف باغداران در انطباق لازم جهت مقايسه قيمت هاي نسبي، پايين بودن قيمت نهاده هايي چون کودشيميايي و نيروي کار، عدم وجود رقابت کامل در بازار عوامل توليدي از قبيل زمين هاي باغي و کود شيميايي، عدم پذيرش فناوري جديد و استفاده از روش هاي کشاورزي سنتي، نام برد.
در نهايت نتايج به دست آمده از نمونه هاي آماري با استفاده از آمار استنباطي به کل جامعه آماري با احتمال ۹۵ درصد تعميم داده شد.