سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

رسول احمدی عدلی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی .

چکیده:

در منطقة مغان، ذرت جزو محصولات عمدة منطقه به حساب می آید بطوریکه بعد از گندم و پنبه بیشترین سطح زیر کشت را به خود اختصاص داده است . سطح زیر کشت اختصاص یافته به ذرت در منطقة مغان ( مزارع زارعین و کشت و صنعت پارس ) در سال ۱۳۸۴ برابر ۹۴۵۷ هکتار بوده است . ضرایب گیاهی برای تخمین تبخیر – تعرق گیاهان مختلف از تبخیر – تعرق گیاه مرجع مورد استفاده قرار می گیرند، و عبارتند از نسبت تبخیر – تعرق گیاه بر تبخیر – تعرق گیاه مرجع که از داده های تجربی حاصل می گردد . این ضرایب برای هر گیاه با زمان تغییر می کند و یک منحنی گیاهی را تشکیل می دهد . این منحنی های گیاهی در برنامه های کامپیوتری که به منظور برنامه ریزی آبیاری تدوین می گردد، کاربرد دارند . اسدیدر ایستگاه خلعت پوشان تبریز، میزان آب مصرفی پتانسیل ذرت را برابر ۸۲۸ میلیمتر در طول فصل برآورد نمود . همچنین خسروینیز در ایستگاه زرقان فارس، میزان آب مصرفی پتانسیل ذرت را برابر ۱۵۰۰۰ متر مکعب در هکتار تعیین نمود . قیصری و همکاران میزان تبخیر – تعرق ذرت علوفه ای را در یک دورة رشد ۹۰ روزه برابر ۶۳۵ میلیمتر برای منطقة ورامین برآورد نمودند . در مطالعات مزرعه ای که در مرکز تحقیقاتی بوشلند ایالت تگزاس آمریکا توسط موزیک و دسکانجام گردید، نیاز آبی فصلی ذرت بین ۶۶۷ تا ۷۸۹ میلیمتر تعیین گردید . اک (۴) نیز در همان مرکز میزان آب مصرفی فصلی ذرت را ۹۱۲ میلیمتر برآورد نمود . هاتلیتلیگل و همکاران (۵) نیز میزان آب مصرفی فصلی ذرت را در ایالت نبراسکا آمریکا برابر ۵۶۳ میلیمتر برای سال ۱۹۷۸ و ۴۷۷ میلیمتر برای سال ۱۹۷۹ برآورد نمودند .