سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

غلامحسن رنجبر – اعضای هیات علمی مرکز ملی تحقیقات شوری
سید علی محمد چراغی – اعضای هیات علمی مرکز ملی تحقیقات شوری
امین آناقلی – اعضای هیات علمی مرکز ملی تحقیقات شوری

چکیده:

مهم ترین و اکنش گیاه به شرایط شور ، کاهش عمومی در عمل کرد ماده خشک است . با افزایش غلظت نمک در منطقه توسعه ریشه گیاه ، سرعت رشد محصول و عم کرد به طور چشمگیری کاهش می یابد . اگرچه تنوع بین گونه ای زیادی از نظر تحمل به شوری وجود دارد . جهت تعیین آستانه تحمل به شوری پنج رقم گندم نان به نامهای کویر، روشن، مرودشت، ماهوتی و قدس آزمایش مزرعه ای به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی ، در سه تکرار، طی سال های ۸۳-۸۰ در مر کز ملی تحقیقات شوری انجام شد . تیمار های آزمایشی شامل آبیاری با آ بهای شور ۲، ۵، ۸، ۱۱، ۱۴ و ۲۰ دسی زیمنس بر متر بود . نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که شوری تاثیر معنی دار بر عمل کرد دانه گندم داشت . بطور کلی بدون توجه به شوری آب آبیاری ، عملکرد دانه ارقام ، با یک دیگر تفاوت معنی دار داشت. حداکثر میزان عمل کرد دانه ارقام با کاربرد آب شیرین ( ٢ دسی زیمنس بر متر ) بدست آمد . همچنین در تمام سطوح شوری رقم کویرنسبت به ارقام دیگر میزان عمل کرد دانه بیشتری تولید نمود . آستانه تحمل به شوری (عصاره اشباع خا ک) ارقام کویر، روشن ، ماهوتی مرودشت و قدس به ترتیب ۵/۰۰، ۴/۵۸، ۳/۳۴، ۵/۶۷ و ۵/۹۲ دسی زیمنس بر متر بود. افزایش هر واحد شوری بیشتر از آستانه تحمل ، عملکرد دانه را در ارقام کویر، روشن ، ماهوتی ، مرودشت و قدس به ترتیب ۴/۵۴، ۴/۰۷، ۴/۴۸، ۵/۴۸ و ۴/۴۸ درصد کاهش داد . براساس طبقه بندی آزمایشگاه شوری آمر یکا، این ارقام به عنوان رقمهای نیمه متحمل گروهبندی میگردند