سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین سمینار پژوهشی گوسفند و بز کشور

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضا فیضی – کارشناس ارشد پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان.
حسن فضائلی – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور.
محمد نوروزی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان.

چکیده:

به منظور تعیین ترکیبات شیمیایی، قابلیت هضم (in vivo ) و تجزیه پذیری (in situ ) کود مرغ تخمگذار خشک شده به دو روش ماشینی (دستگاه کود خشک کن ) و طبیعی (آفتاب ) پژوهش حاضر انجام گردید . کود مرغ به نسبت ۳۰ به ۷۰ (بر اساس ماده خشک ) با ذرت علوفه ای سیلو شده مخلوط شد. تیمارها عبارت بودند از : ۱) ذرت علوفه ای سیلو شده بدون کود مرغ ۲) ذرت علوفه ای سیلو شده + کود مرغ خشک شده به روش ماشینی ۳) ذرت علوفه ای سیلو شده + کود مرغ خشک شده به روش طبیعی . قابلیت هضم ماده خشک، ماده آلی در ماده خشک، انرژی خام، عصاره عاری از نیتروژن و کل مواد مغذی قابل هضم با افزایش کود مرغ کاهش یافت (۰/۰۵>P) . میزان ماده خشک و ماده آلی قابل هضم مصرفی در تیمارهای ۱ و ۲ نسبت به تیمار ۳ بالاتر بود (۰/۰۵>P) ضریب تجزیه پذیری سریع (a) و ضریب تجزیه پذیری کند (b) ماده خشک و پروتئین خام در تیمارهای ۲ و ۳ نسبت به تیمار بدون کود مرغ کاهش یافته بود.