سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدوحید مرتضوی – کارشناس ارشد مدیریت منابع آب، امور مهندسی منابع آب شرکت مشانیر
مهیار شفیعی – کارشناس ارشد سازه های هیدرولیکی، امور مهندسی منابع آب شرکت مشانیر

چکیده:

استفاده از سدهای تنظیمی (Regulating Dams) یکی از روشهایی است که برای تنظیم جریان خروجی نیروگاه های برقابی در طول شبانه روز مدنظر قرار می گیرد. تفاوت بین حجم آب آزادشده از نیروگاه و مقدار نیاز پایین دست در یک دوره بهره برداری مناسب، ملاحظات سازه ای و زیست محیطی از جمله عوامل تعیین کننده ارتفاع این سدها می باشند. در این مقاله با در نظر گرفتن سد تنظیمی گتوند حد فاصل سد برقابی گتوند علیا در بالا دستو بند قیر به عنوان نقطه مصرف آب در پایین دست ، حالتهای مختلف عملکرد نیروگاه سدگتوند علیا از قبیل کارکردپیک و یا پایه، به همراه نیازهای آبی مختلف پایین دست مد نظر قرار گرفته و از طریق آنالیز حساسیت، مقدار افزایش ارتفاع بهینه برای کنترل بهتر جریان خروجی از سد گتوندعلیا با استفاده از مدل شبیه سازی مناسب و در نظر گرفتن قیود لازم تعیین گردیده است. نتایج اولیهنشا ن داد که برای تامین حداکثر نیاز آبی پایین دست، نیروگاه گتوند علیا در حالتپیک می بایست بیش از زمان طراحی اولیه مورد بهره برداری قرار گیرد که این مساله منجر به افزایش زیاد ارتفاع بند تنظیمی خواهد شد. بدین ترتیب باکاهش واحدهای نیروگاه و استفاده از واحدهای پایه۲۵۰ و ۵۰۰ مگاواتی در ساعات غیر پیک ، به طور قابل توجهی ارتفاع سد تنظیمی کاهش خواهد یافت.