سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی بحران آب

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

پری ناز جانسوز –
محمود صبوحی –

چکیده:

هدف از این مطالعه تعیین الگوی کشت بهینه در منطقه زابل واقع در استان سیستان وبلوچستان است. در این تحقیق از مدلهای ریسکی موتاد و موتاد پیشرفته استفاده شد . دوره مطالعاتیطی سالهای ۸۵-۱۳۸۰ می باشد.نتایج نشان می دهد با تغییر ضریب ریسک ، ترکیب کشت تغییر می کند . در مدل کشت بهینه با کاهش ریسک سطح زیرکشت محصولات گندم و جو وذرت علوفه ای کاهش می یابند ولی سطح زیرکشت کلزاوقصیل و یونجه با افزایش ریسک افزایش می یابد و پیاز در سطح درآمدی بالا الگوی کشت داشته است . کل آب مصرفی در الگوی کشت فعلی زابل برابر با۷۸۶۸۶۳۵۰ مترمکعب می باشد در حالیکه درالگوی بهینه برابر۴۲۶۶۹۶۴۶ مترمکعب می باشد که نشان دهنده ۱۱درصدکاهش در مصرف آب در مقایسه با الگوی فعلی می باشد .