سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

زینب جوانمردی – دانشگاه تهران – پردیس ابوریحان
محمد هادی نظری فر – دانشگاه بوعلی سینا
پونه پیری – دانشگاه تهران – پردیس ابوریحان
رضوانه مومنی – دانشگاه تهران – پردیس ابوریحان

چکیده:

ا OPDM مدلی است که می توان از آن جهت مدیریت بهره برداری از شبکه های آبیاری و زهکشی استفاده کرد . یکی از کاربردهای این مدل، دخیل کردن پارامتر کم آبی و مشاهده اثر آن بر عملکرد محصول است. در این مطالعه با اعمال سه سناریو کم آبیاری با مقادیر ۱۰%، ۲۰% و ۳۰% بر روی سه محصول باقلا (Beans-dry)، لوبیا (Beans-green) و برنج (rice) این نتیجه حاصل شد که در باقلا اعمال کم آبیاری ١٠ ٪ و در مورد لوبیا تا ٣٠ ٪ کم آبیاری مناسب می باشد ولی در مورد برنج بهتر است کم آبیاری اعمال نشود . در نهایت از آنجاییکه میزان بهره وری آبیکی از معیارهای اساسی در گزینش نهایی هر یک از محصولات فوق است با ارزیابی شاخص سود خالص بهره وری به ازاء متر مکعب (NBPD) در حالتی که منبع تغذیه ، آب سطحی و نوع سیستم ، آبیاری ثقلی باشد ، مشخص گردید که NBPD در محصول باقلا ٩٢١ ریال در متر مکعب و در لوبیا معادل با ۵۶٧ ریال در متر مکعب می باشد . در نتیجه بهتر است که کم آبیاری بیشتر در مناطق تحت کشت باقلا صورت گیرد.