سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: دهمین سمینار کمیته ملی آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نادر پیرمرادیان – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد
علی اکبر کامکارحقیقی – دانشیار و استاد بخش آبیاری دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز
علیرضا سپاسخواه – استاد بخش آبیاری دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

این تحقیق در ایستگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز در منطقه کوشکک در سالهای ١٣٧٥ و ١٣٧٦ انجام گرفت . در این تحقیق بازده های کاربرد آب و استفاده از آب در دو حالت استفاده مجدد و عدم استفاده مجدد از رواناب خروجی ا ندازه گیری گردید . برای سال ١٣٧٥ مقدار بازده کاربرد آبیاری در حالت اول برابر ۴۹/۶ و در حالت دوم ۳۰/۸ درصد بدست آمد . این مقادیر در سال ١٣٧٦ به ترتیب برابر با ۴۶/۶ و ۳۱/۵ درصد بود . نتایج تحقیق نشان داد که افزایش در بازده کاربرد در حالت استفاده مجدد از رواناب خروجی نسبت به حالت عدم استفاده بین ١٥ تا ١٩ درصد بوده است . همچنین افزایش مقادیر بازده استفاده از آب در حالت استفاده مجدد از رواناب خروجی نسبت به حالت عدم استفاده مجدد، برای دو سال متوالی به ترتیب برابر ۱/۲۲ و١ کیلوگرم در میلی متر بود . با مقایسه مقادیر باز ده های اندازه گیری شده در سالهای مختلف آزمایشمشاهده گردید که با اعمال یک تاخیر زمانی ١٤ روزه در نشاء کاری گیاه برنج علاوه بر ١٦ درصد کاهش
نیاز آبی گیاه مقدار بازده استفاده از آب به ازای واحد آب مصرفی در دو حالت عدم استفاده مجدد و استفاده مجدد از رواناب خر وجی بترتیب ١٠ و ۱۳/۶درصد و همچنین به ازای واحد تبخیر – تعرق ١١ درصد افزایشیافت.