سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نعمت الله جعفرزاده – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اهواز
احمدرضا لاهیجان زاده – کارشناس اداره کل حفاظت محیط زیست خوزستان
هلنا کعبی – کارشناس اداره کل حفاظت محیط زیست خوزستان
صغری رستمی – کارشناس اداره کل حفاظت محیط زیست خوزستان

چکیده:

رودخانه کارون در مسیر پرپیچ و خم و طولانی خود در استان خوزستان، در چند محدوده پذیرایی حجم بالایی از فاضلابهای صنعتی، کشاورزی و شهری می باشد. یکی از این محدوده ها، محدوده شهر اهواز بوده که از منطقه زرگان که مدخل رودخانه کارون به شهر اهواز است تا منطقه غزاویه واقع در ۱۰ کیلوکتر بعد از منتهی الیه جنوب اهواز می باشد که در ۴۵ کیلومتر از ۵۵ کیلومتر محدوده فوق، سالیانه ۹۴ میلیون مترمکعب فاضلاب شهری و ۶ میلیون متر مکعب فاضلاب صنعتی تخلیه شده و در همین فاصله بیش از ۲۰۰ میلیون متر مکعب در سال برداشت آب شرب جهت شهرهای اهواز، بندرامام، ماهشهر و امیدیه صورت می پذیرد. در این مطالعه با انتخاب ۶ ایستگاه در محدوده اهواز به مدت ۲ سال از ایستگاههای فوق نمونه برداری و شاخص های منطبق با برنامه Qual-2Eاندازه گیری و براساس برنامه فوق، ظرفیت خودپالایی در محدوده شهر اهواز اندازه گیری گردید. نتایج حاصل نشان میدهد که میانگین اکسیژن محلول سالانه حدود ۷/۵ میلی گرم بر لیتر بوده که این رقم در دبی بحرانی رودخانه(کمتر از ۱۵۰ متر مکعب در ثانیه) تا کیلومتر ۴۰ محدوده مطالعاتی به کمتر از یک میلی گرم بر لیتر رسیده و از کیلومتر ۴۰ به بعد افزایش می یابد. همچنین میزان اکسیژن مورد نیاز شیمیایی (COD) نیز از ۲۳ تا ۳۰ میلی گرم بر لیتر متغیر بوده که در دبی بحرانی رودخانه در حالتی که پسابهای تخلیه شده تصفیه نشوند تا ۷۰ میلی گرم بر لیتر افزایش خواهد یافت. افزایش از حد ۳۰ تا ۷۰ میلی گرم بر لیتر در ۲۰ کیلومتر انتهایی مسیر رخ خواهد داد.