سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنفرانس تونل ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

عبدالهادی قزوینیان – استادیار گروه مکانیک سنگ، بخش مهندسی معدن ، دانشگاه تربیت مدرس
مرتضی احمدی – استادیار گروه مکانیک سنگ، بخش مهندسی معدن ، دانشگاه تربیت مدرس
مسعود رشیدی – کارشناس ارشد مکانیک سنگ، دانشگاه تربیت مدرس
علی فتحی – کارشناس ارشد مکانیک سنگ، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

هدف اصلی یک مهندس طراح پایدارسازی ساز ههای سنگی اعم از زیرزمینی یا روباز است. بهترین راه تامین این هدف استفاده از وسایل تقویت کننده میباشد که یکی از متداول ترین آنها پیچ سن گ است. طراحی مناسب پیچسنگ مستلزم شناخت دقیق عوامل موثر بر ظرفیت باربری آن است. یکی از مهمترین فاکتورهایی که باید در طراحی پیچسنگها مد نظر قرار گیرد تعیین طولی از پیچسنگ میباشد که بایستی در ناحیهای از سنگ که پایدار است، محکم شود. در تحقیق حاضر به بررسی حداقل طول گیردار شدة پیچ سنگ برای بدست آوردن حداکثر ظرفیت باربری پرداخته شده است. برای بررسی این پارامتر تعداد ۲۴ آزمایش بیرون کشی با استفاده از پیچ سنگ نوعAIII28 و ۳۲ میلیمتر) در چالهای به قطر ۵۰ میلیمتر و در طول های ، قطرهای ۲۵ ) گیرداری متفاوت انجام شده است. نتایج بدست آمده نشان م یدهد که طول گیرداری بهینه ۲۳ برابر قطر پی چسنگ است، بهگون های که در طول های گیرداری بیشتر، شکست میلة پیچ سنگ اتفاق می افتد.