سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

رحمت اله رنجبر – محقق آب و خاک و زراعت مرکز تحقیقات توتون ارومیه
رامین تقوی – محقق آب و خاک و زراعت مرکز تحقیقات توتون ارومیه

چکیده:

تأمین رطوبت کافی طی مرحله رشد سریع بوته برای توتون بی نهایت مهم است در حالی که توتون در مراحل رشد اولیه ( مرحله ریشه دهی ) و مرحله برداشت به رطوبت کمتری نیاز دارد ) Reed و همکاران، ).۱۹۹۴ بنابراین، از یک برنامه معین آبیاری در تمام مراحل رشد توتون نمی توان تبعیت کرد . از روش های مختلفی برای تعیین برنامه آبیاری با توجه به امکانات و دقت استفاده می شود . آبیاری براساس میزان تخلیه رطوبت در خاک ( پس از تعیین حداکثر تخلیه مجاز رطوبت قابل استفاده در خاک ) MAD عموماً از اعتبار و اطمینان بیشتری برخوردار است که در این طرح از آن استفاده شده است . لزوم به کارگیری این روش، اندازه گیری مستمر رطوبت خاک در ناحیه ریشه در طول فصل رشد گیاه می باشد و اندازه گیری رطوبت حتی با به کارگیری وسایل جدید و سریع در عمل وقت گیر بوده در حالی که در روش های دیگر، اندازه گیری ها اساساً ساده تر بوده و وقت گیر نیستند . اما استفاده از این روشها مستلزم تعیین دقیق حدودها برای هر کدام از پارامترهای مورد استفاده می باشد که تابع نوع گیاه و شرایط محیطی است و برای تعیین این حدودها، هر کدام از این روش ها باید با روش اول ( به عنوان مرجع ) مقایسه شوند ( عسگرزاده، ).۱۳۸۲ نقطه پتانسیلی حداکثر تخلیه مجاز رطوبت قابل استفاده در خاک (Maximum Allowable Depletion) نسبتی از حد بالای رطوبت قابل استفاده خاک است که در رابطه با حداکثر عملکرد کمی و کیفی محصول در شرایط مزرعه تعیین می شود ( جارالهی، . (۱۳۸۰ رضوی و فجری در سال ۱۳۷۳ دور آبیاری ۱۵ روز را برای تمام دوره رشد توتون باسما سرس ۳۱ با استفاده از تشتک تبخیر کلاس A تعیین نمودند که نیاز آبی گیاه با این روش ۳۴۰۰ متر مکعب در هکتار بود . فجری و رضوی (۱۳۷۵) با استفاده از لایسیمتر، نیاز آبی توتون باسما سرس ۳۱ را ۳۶۸۰مترمکعب تعیین نمودند .