سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: هجدهمین کنگره ملی علوم و صنایع غذایی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

ندا مهماندوست – مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد قوچان
عبدالمجید مسکوکی – عضو هیئت علمی پژوهشکده علوم و صنایع غذایی خراسان رضوی
ندا هاشمی – مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد قوچان

چکیده:

در این تحقیق میزان رسیدگی انگورهای تولیدی به روشهای مختلف پرورش انگور که شامل روشهای سنتی یا پاچراغی ، روش کوردنی و روش داربستی می باشد بررسی و با یکدیگر مقایسه گردید. نمونه برداری به فاصله هر سه روز یکبار انجام و نتایج آزمون در یک طرح آماری فاکتوریل به روش بلوک کامل تصادفی مورد مطالعه قرار گرفت و میانگین ها به روش دانکن در سطح ۰,۰۵ α=مقایسه گردید. در این طرح از دو شاخص زمان نمونه برداری و نوعپرورش انگور استفاده شد. بر اساس نتایج بدست آمده بهترین زمان جهت برداشت وقتی است که میزان مواد جامد محلول درحداکثر باشد(بریکس ۲۲ )، باید توجه داشت که شرایط آب و هوایی منطقه نیز فاکتور مهمی در زمان برداشت محسوب می گردد. همچنین انگور تولید شده به روشهای داربستی و کوردنی نسبت به روش سنتی کیفیت بالاتری دارد. لذا پیشنهاد می گردد که این روشها جایگزین روش سنتی و مرسوم منطقه گردد.