سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علی شجاعیان – عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز
علی موحد – عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

حوضه های آبریز واحدهای هیدرولوژیکی هر ناحیه جغرافیایی را می سازند، از این رو برای دستیابی به اطلاعات هیدرولوژیکی هر محدوده جغرافیایی، به ناچار باید به مطالعه و بررسی
حوضه های آبریز آن محدوده پرداخت . در روش سنتی، برای تعیین و مشخص نمودن حوضه آبریز و خصوصیات آن ( مانند تعداد زیرحوضه ها و نوع آنها، مساحت و محیط، شکل، شیب و زمان تمرکز ) از نقشه توپوگرافی بهره می گیرند . در این مقاله ضمن تشریح روشی نوین، با استفاده از توابع تحلیلی ١GIS و مدل ارتفاعی رقومی ) ٢(DEM برای مشخص نمودن محدوده و خصوصیات حوضه آبریز، به مقایسه ی آن با روش سنتی پرداخته شده است . منطقه مورد مطالعه در این تحقیق حوضه آبریز کوثر در بالا دست منتهی الیه آن، قبل از رسیدن به سد دز شامل چهار ورقه از نقشه های ٠٠٠۵۲ : ١ می باشد . بررسی خصوصیات هندسی بدست آمده از این روش با آمارهای قبلی تفاوتهایی را نشان می دهد، چنانکه مقادیر محیط و مساحت حوضه , استخراجی از روش ,GIS به نسبت روش سنتی نشانگر افزایشی محسوس است