سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

کیوان فتوحی – اعضای هیات علمی ایستگاه تحقیقات کشاورزی میاندوآب,
جمال احمدآلی – اعضای هیات علمی ایستگاه تحقیقات کشاورزی میاندوآب,
علی رضا باقری – کارشناس ایستگاه تحقیقات کشاورزی میاندوآب
طاهر رزوان – کارشناس ایستگاه تحقیقات کشاورزی میاندوآب

چکیده:

آب یکی از مهم ترین عوامل محد ودکننده تولید چغندرقند در ایران می باشد. بررسی اثرات تنش و حد تخلیه مجاز رطوبتی در مراحل مختلف رشد چغندرقند و تاثیر آن بر صفات کمی و کیفی چغندرقند اهمیت زیادی دارد . به منظور بررسی اثرات تعیین حد تخلیه مجاز رطوبتی در مراحل مختلف رشد چغندرقند ، این آزمایش در سال ۱۳۸۳ در آزمایش فا کتوریل به طوریکه فا کتور A (مراحل رشد چغندرقند ) در چهار سطحa1 (مرحله اول رشد )، a2(مرحله دوم رشد )، a3 (مرحله سوم رشد ) و a4(مرحله چهارم رشد )، و فا کتور B (تخلیه رطوبتی ) در دو سطح b1 ا (۷۰-۶۵ درصد) و b2 ا (۹۰-۸۵ درصد) و یک تیمار شاهد(تخلیه رطو بتی ۵۰-۴۵ درصد درتمام مراحل رشد) جمعًا ۹ تیمار در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ۴ تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی میاندوآب به مرحله اجرا گذاشته شد . در طول فصل زراعی صفات مختلف کمی و کیفی از قبیل عملکرد ریشه ، عملکرد قند سفید ، عناصر مضره و مقدار آب مصرف شده برای هر تیمار اندازه گیری شد . مقایسه تیمار های مختلف نشان می دهد که تیمار ٥ (a3b1) با ۱۲۳۲۰ مترمکعب در هکتار بیشترین مقدار آب را مصرف نموده است و تیمار ۸ (a4b2) با ۱۰۸۵۰ مترمکعب در هکتار کمترین مقدار آب مصرفی را به خود اختصاص داده است نتایج این پژوهش نشان داد که بالاترین عملکرد ریشه با ۶۳/۵ تن در هکتار و بالاترین کارایی مصرف آب با ۵/۳۱ کیلوگرم بر مترمکعب مربوط به تیمار شاهد(تخلیه رطوبتی ۵۰-۴۵ درصد و کمترین آن مربوط به تیمار ۲ با ۴/۲۸ کیلوگرم بر مترمکعب بود هم چنین نتایج نشان داد چند که حساس ترین مرحله به تخلیه رطوبتی ، مرحله دوم رشد بوده است . پستنش در مرحله دوم رشد اصلا قابل توصیه نیست و برای سایر مراحل رشد می توان تخلیه رطوبتی را تا حد ۷۰-۶۵ درصد اعمال نمود.