سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: کنفرانس مهندسی معدن ایران

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

احمدرضا صیادی – استادیار بخش مهندسی معدن، دانشگاه تربیت مدرس
کورش شهریار – دانشیار دانشکده مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
سعید کریمی نسب – استادیار بخش مهندسی معدن، دانشگاه شهید باهنر کرمان
فرهاد صمیمی نمین – دانشجوی دکتری استخراج معدن، صنعتی امیرکبیر

چکیده:

استخراج معادن به روش روباز با عمیق شدن معدن با مشکلات متعدد فنی و اقتصادی مواجه میشود. در این راستا هنگام طراحی معدن، عمق قابل قبولی برای استخراج روباز تعیین م یگردد.
دیدگاههای متفاوتی در تعیین حد روباز- زیرزمینی مطرح گردیده است. در این تحقیق از دیدگاه بیشینه سازی ارزش خالص فعلی (راهکار نیلسون ١٩٨٢ ) بهره گرفته شده و حد روباز- زیرزمینی
ذخیره شماره سه گل گهر تعیین شده است. ذخیره فوق لای های شکل با امتداد شمالی- جنوبی بودهو ابعاد کلی ذخیره ٢٢٠٠ متر در راستای شمال- جنوبی و ٢٤٠٠ متر در راستای غرب- شرقی م یباشد. کانسار فوق بیش از ٦٠٠ میلیون تن ذخیره منیتیتی با عیار متوسط ۵۳/۸در صد آهنم یباشد. ضخامت روباره از ١٤٠ متر تا ٩٠ متغیر است. به منظور تعیین حد روباز- زیرزمینی،
سناریوهای متعددی از عمق برای روش استخراج روباز و زیرزمینی در نظر گرفته شده و عمق استخراج روباز معادل ٢٨٥ متر تعیین گردید