سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

محی الدین گوشه – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

چکیده:

در یک بررسی در مورد اراضی شور جنوب شهرستان اهواز، مشخص گردید که از مجموع اراضی زیر کشت گندم این مناطق بیش از %۵۰ از آنها، شور ( بیش از آستانه تحمل گندم ) و فاقد زهکشی می باشند . بنابراین لزوم توجه خاص به مدیریت این اراضی ، مبرم است . تحقیقات نشان داد که، هر چه میزان شوری خاک بیشتر شود، به دلیل آنکه آب قابل دسترس گیاه در خاک کمتر میگردد، حد تخلیه مجاز رطوبت خاک به ظرفیت زراعی نزدیک تر شده و بنابراین دورهای آبیاری نیز به یکدیگر نزدیک تر می شوند . البته رابطه مستقیم بین کاهش اثرات شوری از طریق افزایش
دفعات آبیاری تا یک حد مشخصی از شوری خاک برقرار است و بعد از آن بدلیل کاهش قابل ملاحظه در تبخیر و تعرق گیاه و در نتیجه کاهش شدید عملکرد، افزایش دور آبیاری تاثیر معنی داری بر کنترل شوری نخواهد گذاشت