سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

قربان قربانی نصرآباد – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات پنبه کشور
عبدالرضا قرنجیکی – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات پنبه کشور
سیدمحمد حسینی یزدی – کارشناس سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور

چکیده:

با توجه به محدودیت منابع آب و لزوم استفاده بهینه از منابع آب موجود، باید با کاربرد روشهای مدرن آبیاری سطحی یا تحت فشار و اعمال مدیریت مطلوب آبیاری، کارایی مصرف آب را بالا برد . برای این کار، کم آبیاری به عنوان یک تکنیک فنی و اقتصادی , برای سامان بخشیدن به روابط آب ـ عملکرد مطرح می باشد . بهینه سازی کم آبیاری در مناطق خشک ایران توسط قهرمان و سپاسخواه (۱۹۹۴) مورد بررسی قرار گرفت (.۲) در این تحقیق اثر کم آبیاری بر روی درآمد خالص پنبه و سیب زمینی در اسفراین و درگز ۰/۴ و نسبت درآمد به هزینه (B/C) برابر ۱/۶ بوده است . مقدار بهینه درصد کاهش آب برای سیب زمینی در اسفراین و پنبه در اسفراین و درگز به ترتیب ۰/۲ ، ۰/۹ و ۰/۲ بودند . سامیز و گوتیار (۱۹۸۱) اثر کم آبیاری را در تولید محصول پنبه با استفاده از سامانه بارانی خطی طی سه سال در نیومکزیکو بررسی کردند . نتایج نشان داد که عملکرد محصول با تبخیر و تعرق هماهنگ بوده و تولید پنبه به ازای واحد آب مصرفی در محل و سالهای مختلف متفاوت است (۳) نتایج بررسی ژانگ و اویس (۱۹۹۸) حاکی از آن است که عملکرد گیاه گندم رابطه خطی با تبخیر و تعرق داشته است به طوری که به ازای افزایش /ha حدود (۲۰۰mm ( تبخیـــر و تعــرق از آستانه ۱۰ mm هــر طی تحقیقی (۱۹۹۰) .( انگلیش ۴) افزایش عملکرد وجود داشت ۱۶۰ kg تابع ریاضی آب مصرفی ـ عملکرد را برای محصول گندم به صورت زیر
بدست آورد : تابع عملکرد [فرمول در متن مقاله] کل آب مصرفی با روش پنمن ۶۱/۵ سانتی متر بدست آمد و با به کارگیری عمق آب ۳۵cm و ۶۱/۵ cm سود خالص در هر دو حالت برابر بود . هدف از این تحقیق تعیین تابع تولید ( رابطه بین آب ـ عملکرد ) و تاثیر کمبود آب بر عملکرد سه رقم پنبه می باشد .