سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: سومین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

بابک توکلی – عضو هیئت علمی دانشگاه گیلان

چکیده:

در این مقاله مشکلات مدیریت زباله در استان های شمالی کشور مورد بررسی قرار گرفته است. روشهای پر هزینه و سنتی در مراحل جمع آوری و حمل زباله به همراه استفاده سنتی از جایگاه های دفع دائم پیامدهای زیست محیطی منفی بسیاری را بوجود آورده است. با توجه به شرایط اقلیمی و اکولوژی منطقه، عدم وجود امکانات مالی مناسب، رشد فزاینده جمعیت و تراکم جمعیت بسیار بالا در استان های مذکور، هدف در نظر گرفته شده، تعیین روشی است که براساس آن بتوان، مواد زائد جامد را بصورت بهداشتی دفع نمود. براین اساس ضمن بررسی متون مختلف در خصوص روش های دفع در کشورهای پیشرفته، جمع آوری اطلاعات مربوط به مطالعات موردی صورت پذیرفته و بازدیدهای متعدد از محل های دفع زباله اکثر شهرهای منطقه، شناختی از وضعیت موجود آنها بدست آمد. با جمع بندی اطلاعات و بررسی از ۳ روش دفع مرسوم، ما را در کوتاه مدت به استفاده از دفن بهداشتی به همراه سوزاندن زباله های عفونی بیمارستانی در زباله سوز های مدرن رهنمون ساخت. برای تعیین جایگاه دفن بهداشتی فاصله ۷-۱۵ کیلومتری از شهر مد نظر قرار گرفت و توان جایگاه دفن با توجه به جمعیت منطقه حداقل برای ۲۰ سال برآورد گردید. در این تحقیق برای دفن بهداشتی در مناطق مرطوب پس از بررسی های همه جانبه اصول زیر در نظر گرفته شد: ۱- مواد زائد جامد به صورت لایه لایه در بالای سطح زمین بدون چاله کنی انباشته شود. ۲- زباله ها تا حد ممکن فشرده شده تا از حجم آنها کاسته شود.۳- حداکثر عمق لایه های زباله پس از فشردگی نهایت ۳/۷ متر باشد.۴- برای جلوگیری از نفوذ آب های سطحی ضخامت آخرین لایه حداقل ۷۰ سانتی متر باشد.۵- لایه های پوشاننده با شیب کمی ایجاد گردد تا آب های سطحی و باران بر روی زباله ها جمع نشود.۶- با ایجاد بادشکن های طبیعی و همچنین فنس کشی از حرکت زباله ها جلوگیری به عمل آید تا بدین وسیله از چشم انداز نامناسب ممانعت شود. ۷- از ورود حیوانات وحشی و اهلی به خصوص دام ها به داخل جایگاه دفن جلوگیری به عمل آید.