سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی بحران آب

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

هادی تهبندی –
محمدرضا قنبرپور –
محمود حبیب نژاد روشن –
ابوالقاسم دادرسی سبزوار –

چکیده:

بهره برداری بی رویه ازمنابعآب زیرزمینی در ایران بویژه در منطقه مورد مطالعه موجب تخریب این منابع و افت آب های زیرزمینی شده است. آبهای زیرزمینی یکی از مهمترین منابع آبی در ایران بویژه در مناطق خشک ونیمه خشک به شمار می رود.در تحقیق حاضربه روند تغییرات سطح آب زیرزمینی دشت جوین در استان خراسان رضوی ، طی دوره آماری۱۲ ساله از سال های آبی ۱۳۷۵ -۱۳۷۴ تا سال آبی ۱۳۸۶-۱۳۸۵ در۵۰ حلقه چاه پیزومتری منتخب که از آمار برخوردار می باشند ،پرداخته شد. درابتدا جهت پیش پردازش بر روی داده های خام سفره آب زیرزمینی دشت مذکور با استفاده از نرم افزارهایArc/view،Excel و Spss انجام شد ، بطوریکه آزمونهای کفایت و همگنی داده ها انجام گردید.سپسدر چاه های عمیق منتخب با آمار ناقص به روش همبستگی بازسازی داده هاانجامشد و در نهایت داده ها در پایه مشترک آماری ۱۲ ساله استخراج و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایجهیدروگراف واحد سالانه سطح آب زیرزمینی دشت جوین نشانگر آنست که به دلیل کاهش بارندگی وجود چاههای عمیق بیشتر (حدودا ۸۹۰ حلقه چاه عمیق) و برداشت بیش از حد مجاز از منابع آب زیرزمینی در این دشت، سطح آب زیرزمینی بطور غیر منتظره ای از سال های ۱۳۷۵-۱۳۷۴ تا سال آبی ۱۳۸۶-۱۳۸۵افتی معادل ۱۰ متر را به طور میانگین نشان می دهد که با پیشرفت این روند در آینده ای نه چندان دور شاهد خشکی تعداد زیادی از چاههای عمیق این منطقه و نیز آسیب پذیری آبخوان دشت مذکور در مقابل آلودگی در اثر بهره برداریهای بی رویه از آن خواهیم بود . همچنین مقادیر بیشینه و کمینه افت، طی این دوره در دشت مذکور به ترتیب دراواخرزمستان و اوایل پائیزمی باشد.