سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنفرانس مکانیک سنگ ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

عنایت الله امامی میبدی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک سنگ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
علیرضا یار احمدی بافقی – استاد یار، دانشکده مهندسی معدن دانشگاه یزد
حسین سالاری راد – استاد یار، دانشکده مهندسی معدن،متالورژی و نفت دانشگاه صنعتی امیرکبی

چکیده:

امروزه هنوز روشهای استاتیکی یا تعادل حدی بعلت سادگی و سرعت بالای آنها در تحلیل پایداری شیب های سنگی مورد استفاده قرار می گیرند . یکی از بهترین و شناخته شده ترین آنها جهت تحلیل توده سنگهای درزه دار روش بلوکهای کلیدی واربورتون (۱۹۸۱) و گودمن – شی (۱۹۸۵) می باشد . در سالهای اخیر روش گروههای کلیدی که توسعه یافته روش بلوکهای کلیدی است توسط یاراحمدی – وردل (۲۰۰۳) ارائه شده است . در این روش علاوه بر توجه به بلوکهای کلیدی، گروههایی از بلوکها که قابلیت لغزش را دارا باشند مورد تحلیل قرار می گیرند بطوریکه در مراحل متوالی این گروهها توسعه یافته و بخش عظیمی از شیب سنگ را در بر می گیرد . از جمله مشکلات این روش چگونگی گروه بندی و تعیین گروه کلیدی بهینه ( سطح بحرانی ریزش ) است . روشی که در اینجا برای یافتن گروههای کلیدی بهینه پیشنهاد شده است , مبتنی بر قابلیت حرکت هندسی گروههای تشکیل شده است , که می توان آنرا روش گروه کلیدی جهت دار نامید . زیرا گروه بندی در مسیر سطح یا سطوح قابل لغزش گروه ها پیش می رود مدل هندسی و مکانیکی روش در محیط نرم افزاری Mathematica تهیه و اجرا شده است . در نهایت جهت کنترل مدل تهیه شده
نتایج حاصل از این روش پیشنهادی با نتایج روش گروه های کلیدی و روش عددی المانهای گسستهDEM انجام شده بوسیله UDEC مقایسه شده است