سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: سومین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

محمد وحیدی نیا – گروه زمین شناسی دانشگاه فردوسی مشهد
علی اصغر آریایی – گروه زمین شناسی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

افیولیت ملانژ ناحیه سبزوار یکی از مهمترین مناطق افیولیتی ایران است که دارای وسعتی در حدود ۲۰۰۰ کیلومتر مربع بوده و دارای روند شرقی – غربی می باشد.
منطقه مورد مطالعه در روستای باغجر در ۲۰ کیلومتری شمال شرق سبزوار قرار گرفته است. مجموعه افیولیتی در این ناحیه از سنگهای فوق بازی – بازی – حد واسط و نیز اسیدی تشکیل شده است. همراه با مجموعه یکسری سنگ آهک های پلاژیک به رنگ صورتی و نیز شیل های به رنگ قرمزی و سبز دیده می شود. همبری بین آهکها و سنگهای افیولیتی بصورت گسل خورده می باشد.
بر اساس تعیین سنهایی که در گذشته بروشهای رادیومتری (Rb/Sr , K/Ar) انجام شده در یک مرحله کونیاسین و سپس کامپانین – ماستریشتین و در محدوده کوچکی سن ائوسن بدست آمده است.
از کل نمونه های برداشت شده تعداد ۸ جنس و ۱۷ گونه شناسایی شده و بر اساس تجمع فسیلی و رنج چارت زمانی رسم شده پنج بیوزون اصلی شناسایی شده که عبارتند از:
۱: Globotruncana stuartiformis با سن کامپاین میانی
۲: Globotruncana calcarata با سن کامپانین فوقانی
۳:struarti, Falsostuarti Globotruncanaبا سن ماستریشتین زیرین
۴: Globotruncana gansseriبا سن ماستریشتین میانی
۵: Abathomphalus mayaroensis با سن ماستریشتین فوقانی
بر اساس بیوزوناسیون و مجموعه فسیلی شناخته شده سن این افیولیت ملانژ کامپاین میانی تامساتریشتین فوقانی تعیین شده است. در ضمن بر طبق مطالعه میکروفاسیس های شناخته شده آهکهای پلاژیک متعلق به فون آب عمیق (D W F)بوده و در عمقی کمتر از (C C D) بر جای گذاشته شده اند.