سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی اکبر بهاری فر – پژوهشکده علوم زمین (سخنران)
حسین معین وزیری – دانشگاه تربیت معلم
هروه بلون – دانشگاه Bretagne Occidentale فرانسه
آلن پیکه – دانشگاه Bretagne Occidentale فرانسه

چکیده:

در راستای مطالعه سنگهای آذرین و دگرگونی منطقه همدان، یازده نمونه از سنگهای آذرین و دگرگونی با روش پتاسیم – آرگون سن سنجی شدند. نتایج بدست آمده نشان می دهد که نمونه های فلدسپار سنگهای آذرین دارای آرگون اضافی بوده و سن آنها قابل قبول نیست. در همین راستا، سن نمونه های سنگ کل نیز به دلیل وجود فلدسپار قابل قبول نمی باشد. بدین ترتیب تنها نتایج سن سنجی نمونه های میکا و آمفیبول مورد بحث قرارگرفته است. بر این مبنا سن دگرگونی و تشکیل آمفیبولیتها حداقل ۱۱۴میلیون سال است که قدیم یترین سن بدست آمده در این مطالعه می باشد. ماگماتیسم گرانیتوئیدی در منطقه همدان حداقل از۹۱میلیون سال پیش شروع شده و تا ۵۹ میلیون سال پیش ادامه داشته است. با احتساب سن گابروها که به احتمال زیاد قدیم یتر هستند و سنهای گزارش شده توسط ولی زاده و کانتاگرل (۱۹۷۵) محدوده سنی ماگماتیسم الوند بیش از۳۲میلیون سال طول کشیده و در طی این مدت، بخشهای مختلف باتولیت تزریق شد هاند. جوانترین گرانی ت س نیابی شده، مربوط به گرانیتهای داخل میگماتی تهاست که ۵۹میلیون سال است. رگ ههای سیلیکات آلومین و پگماتیتهای زما نآباد بطور همزمان در حدود ۷۶-۷۰میلیون سال پیش تزریق شده اند.