سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محسن عباس زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد استخراج معدن، دانشگاه امیرکبیر
کورش شهریار – دانشیار دانشکده معدن، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
مهرداد حیدری – عضو هیئت علمی دانشگاه بین المللی امام خمینی

چکیده:

کانسار مس سونگون در استان آذربایجان شرقی و اقع شده است. گسترش کانسار بین ` ٤٢ و ٤٦ تا ` ٤٣ و ٤٦ طول شرقی و “ ٤٥ و ’ ٤١ و ٣٨ تا ’ ٤٣ و ٣٨ عرض شمالی می باشد. گستره معدن مس پورفیری سونگون در منطقه ای کوهستانی و در ناحیه ای به طور نسبی جوان از نظر زمین شناسی واقع شده که چندین گسل جوان و لرزه زا را در بر می گیرد. بر طبق مطالعات انجام شده، گستره معدن به واسطه حضور و عملکرد گسل ها، تحت دگر شکلی و برش قابل ملاحظه ای قرار گرفته است و در مجموع به شدت تکتونیزه و خرد شده می باشد. برای طراحی دیواره یک معدن روباز و یا یک فضای زیرزمینی، تنها مطالعات ژئوتکنیکی که بر اساس زمین شناسی عمومی صورت می گیرد جهت تشخیص خصوصیات توده سنگ کافی نمی باشد. در این راستا حتی اگر برداشت های سطحی با دقت کافی همراه باشد هیچ تضمینی وجود ندارد که روند ناپیوستگی های موجود تا عمق مورد نظر ثابت باقی بماند. از این رو برای بررسی و تهیه اطلاعات دقیق تر علاوه بر برداشت های سطحی از حفر ترانشه و گمانه نیز استفاده می گردد. برای تحلیل پایداری محدوده نهایی یک معدن روباز و یا حفر یک فضای زیر زمینی، شناخت خصوصیات توده سنگ لازم وضروری است. مغزه جهت یابی شده در تعیین این خصوصیات نقش مهمی را ایفاء می کند. برای جهت یابی مغزه های حفاری از دستگاهی به نام جهت یاب استفاده می گردد. جهت یاب ها انواع مختلف داشته که بر حسب شرایط متفاوت از آنها استفاده می گردد. اطلاعات برداشت شده از ناپیوستگی ها در برنامه .۵Dips V. وارد شده و مورد تحلیل قرار گرفته اند. مقایسه نتایج بدست آمده از جهت یابی مغزه ها و برداشت های سطحی نشان می دهند که اطلاعات حاصل از جهت یابی مغزه ها دارای دقت بالایی بوده است.