سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی بحران آب

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

حامد خدمتی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه آزاد اسلامی
مجید حیدری زاده – استادیار مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری
عبدالرسول تلوری – دانشیار مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری
محمد منشوری – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

جنوب شرق ایران که شامل استان های سیستان و بلوچستان، کرمان، یزد و هرمزگان است در خود، بیابان وسیع لوت را جای داده و از گرمترین و خشکترین نواحی کشور می باشد. تعداد کم و عدم یکنواختی در پراکندگی ایستگاه های هیدرومتری از شاخصه های این منطقه بوده و مسئله دیگر، وجود داده های کوتاه مدت در این منطقه است. با بازسازی و تطویل آمار در این ناحیه، حداکثر به امکان داشتن تعداد ۴۳ ایستگاه با داده های ۲۰ ساله و تعداد ۱۰ ایستگاه با داده های دوره ۳۰ ساله منجر شده است. از طرفی در هیدرولوژی برای برازش توزیع های آماری بر بارش و رواناب، حداقل به داشتن یک دوره ۳۰ ساله و بیشتر داده اشاره شده است. لذا با داشتن ۱۳ ایستگاه طولانی مدت هیدرومتری در منطقه، اقدام به ایجاد رابطه منطقه ای تبدیل شاخص های آماری کوتاه مدت ۲۰ ساله به بلند مدت ۳۰ ساله شد، ۱۰ ایستگاه به عنوان کالیبراسیون و ۳ ایستگاه با پایه زمانی مختلف به عنوان اعتبار سنجی انتخاب شدند. نتایج یکی از ایستگاه ها نشان می دهد که با داده های کوتاه مدت موجود تخمین دبی حداکثر روزانه در دوره بازگشت های بالاتر از ۲۰ سال با خطای افزایشی ۱۷% به ۲۵% تا دوره بازگشت ۱۰۰ سال است، در حالی که استفاده از ضریب اصلاحی منطقه ای خطای کاهشی از ۱۷% به ۱۱% را نشان میدهد.