سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: سومین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

محمدرضا نیکودل – گروه زمین شناسی، دانشگاه تربیت مدرس
ماشاا… خامه چیان – گروه زمین شناسی، دانشگاه تربیت مدرس
حمیدرضا زارعی – گروه زمین شناسی، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

شالوده بار ناشی از سازه را به زمین منتقل می کند، بنابراین خاک زیر شالوده باید قادر باشد که بارهای ناشی از سازه را تحمل نماید. اگر بار وارده به حدی باشد که تنش در برخی از نقاط خاک به حداکثر مقدار ممکن خود برسد، آن نقطه در معرض گسیختگی قرار خواهد گرفت.
از آنجائیکه گسیختگی در یکنقطه به معنای گسیختگی کامل خاک نمی باشد و گسیختگی در مجموعه ای از نقاط خاک زیر شالوده، در نهایت موجب گسیختگی کامل خاک خواهدگردید. در نهایت بار گذاری ، بار باید به حدی به زمین وارد شود که موجب گسیختگی کامل خاک نگردد . تعیین این مقدار بار از اهمیت ویژه ای برخوردار است که با توجه به پارامترهای خاک به روشهای گوناگونی تعیین می شود. روش ترزاقی – مایرهوف، هانس و… روشهای معمول تعیین میزان ظرفیت باربری خاک درحالت های گوناگون شالوده می باشند. علاوه بر ای روشها با استفاده از نتایج آزمایشهای صحرایی و آزمایشگاهی نیز می توان میزان ظرفیت باربری خاک را تعیین نمود. از آن جمله استفاده از نتایج آزمایش بارگذرای با صفحه CPT , SPT را می توان نام برد. در این تحقیق استفاده از نتایج CBR برای تعیین میزان باربری نهایی مارن مورد بررسی قرار گرفته است و به نظر می رسد که نتایج حاصل از انجام آزمایش CBR میتواند ما را در تعیین ظرفیت باربری یاری نماید.
شکل ۱ چگونگی تعیین qu را نشان می دهد با توجه به این شکل و مقایسه آن با منحنی آزمایش CBR می توان بر اساس نتایج حاصل از ازمایش CBR ظرفیت باربری نهایی زمین را تعیین نمود.