سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

بهرام نوایی نیا – استادیار، گروه عمران، دانشکده فنی بابل، دانشگاه مازندران
محمدباقر شریفی – استادیار ،گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد
حمیدرضا صفری – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده فنی بابل، دانشگاه مازندران

چکیده:

چا هها در اکثر مناطق ایران نقش مهمی در تامین آب آشامیدنی ایفا می کنند. با توجه به پایین رفتن سطح آب زیرزمینی بر اثر برداشتهای غیر مجاز در اکثر دشتهای ایران ، دبی چا هها پس از مدت زمان کوتاهی (چند سال ) به میزان زیادی کاهش پیدا می کند و برای دستیابی به دبی اولیه چاه ، یا بایستی چاه های جدید حفر نمود و یا با کف شکنی چاه های موجود مجددا به همان دبی دست یافت در صورتی که گزینه کف شکنی برای تامین آب انتخاب شود ، می توان با استفاده از مدلهای برنام هریزی ریاضی عمق بهینه چاه ها را به نحوی یافت که ضمن تامین آب مورد نیاز ، هزینه کمتری صرف کف شکنی گردد. در این مقاله یک مدل برنامه ریزی غیر خطی برای تعیین عمق بهینه چاه ها در هنگام کف شکنی ارائه می شود، سپس این مدل برای تعیین عمق بهینه چاه ها در یک منطقه نمونه (شهر فریمان در استان خراسان ) به کار رفته و عمق بهینه چا هها پس از کف شکنی محاسبه می گردد.