سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش بین المللی شهرهای جدید

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مسعود منوری –
سحر طبیبیان –

چکیده:

[توضیح: مقالات این کنفرانس فقط به صورت چکیده در مجموعه سیویلیکا نمایش شده است] ایجاد شهرهای جدید به منظور پاسخگویی به نیازهایی مانند جذب سرریز جمعیتی، تامین مسکن و بسیاری از عوامل دیگر صورت می گیرد، اما به خاستگاه آنها در فرایند توسعه پایدار از دیدگاه برنامه ریزی و طرح ریزی محیطی توجهی نمی شود. شهر جدید هشتگرد ( در غرب استان تهران) با هدف اسکان پانصد هزار نفر جمعیت تا افق سال ۱۳۹۰، به عنوان بزرگترین شهر جدید کشور انتخاب گردیده است . در این مقاله، برای شناسایی و مطابقت شهر هشتگرد به عنوان مطالعه موردی با معیارهای روش مک هارگ بر اساس مدل اکولوژیکی توسعه شهری، روستایی و صنعتی انجام گرفته است . علاوه بر این، این شهر با معیارهای پیشنهادی که در تحقیق ارائه شده مقایسه گردیده است . نتایج به دست آمده نشان می دهند که در روش مک هارگ پارامترهای زیست محیطی شهر محیطی شهر جدید هشتگرد به عنوان مناسب ترین گزینه ها در انتخاب اراضی مورد نظر واقع شده اند . با توجه به معیارهای پیشنهادی در این تحقیق برخی از پارامترها مانند لرزه خیزی و آلودگی هوا هر چند از موقعیت مناسبی بر خوردار نمی باشند ولی می توان با اجرای اقدامات امکان پذیر چنین مشکلاتی را کاهش داد . با توجه به نتایج این تحقیق، ضرورت توجه به عوامل و معیارهای اقتصادی – اجتماعی و فرهنگی مانند رشد جمعیت، توان اقتصادی منطقه، دسترسی به زیر ساخت ها مانند شبکه راه های ارتباطی، خطوط لوله انتقال گاز و عوامل تاثیر گذار زیست محیطی نظیر آلاینده های هوا، آب، خال، صدا و مواد زاید جامد در مکانیابی شهرهای جدید از اهمیت خاصی برخوردارند.