سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

علیرضا جعفرنژادی – عضو هیات علمی مزکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
عبدالعلی گیلانی – عضو هیات علمی مزکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
غلامعباس صیاد – استادیار گروه خاکشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز .

چکیده:

با افزایش جمعیت، هزینه های تولید و نیز محدویت های توسعه سطح زیر کشت برنج، ًلزوما بایستی توجه و برنامهریزی به افزایش عملکرد در واحد سطح معطوف گردد . کمبود فسفر معمولادر خاکهایی مشاهده می شود که دارای اسیدیته پایین یا خیلی بالامی باشند و لذا خاکهای آهکی و قلیایی نیز که دارای ظرفیت تثبیت فسفر به مقدار زیاد هستند به مقادیر بیش از حد معمول، نیاز دارند . به طوریکه در خاکهای منطقه دوکری پاکستان در حدود ۴۵ کیلو فسفر در هکتار و در خاکهای آهکی منطقه راجن در حدود ۸۰-۱۰۰ کیلوگرم در هکتار فسفر مصرف می گردد ( سینگ و همکاران، ).۱۹۸۸ بر اساس گزارش دیگری برای تولید ۷/۵ تن در هکتاربرنج به میزان ۶۰ کیلوگرم در هکتار فسفر مورد نیاز است ( بودار و همکاران، ).۱۹۹۲ اک سنووا و همکاران (۱۹۹۶) در تحقیق خود بر روی سطوح ۵۰ و ۱۰۰ کیلوگرم در هکتار فسفر، میزان ۵۰ کیلو در هکتار را مناسب دانستند . با توجه به مصرف بیش از حد فسفر در سالهای اخیر و نبود اطلاعات کافی در این زمینه برای برنج، طرح تعیین غلظت بحرانی فسفر به صورت زیر اجراء گردید