سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: کنفرانس مهندسی معدن ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مسعود منجزی – استادیار دانشکدة فنی و مهندسی دانشگاه تربیت مدرس
احمدرضا صیادی – استادیار دانشکدة فنی و مهندسی دانشگاه تربیت مدرس
رضا ضیایی نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معدن، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

چالزنی- آتشباری از جمله روشهای مهم و رایج جهت حفر انواع تونلها می باشد. فرایند حفر و پیشروی در این روش معمولا به سه طریق تما ممقطع(Full Face) دومرحل های پلکانی ، (Topheading & Bench) و دومرحل های با تونل پیشاهنگ(Pilot Tunnel)انجام می شود. ، عوامل متعددی نظیر وضعیت تود هسنگ ساختگاه و سطح مقطع تونل در انتخاب یکی از این فرایندها مؤثر می باشد. برای تعیین وضعیت توده سنگ میتوان یکی از شاخصهای RMR یاQ را مورد استفاده قرار داد. در مقاله حاضر، فرایند حفر و پیشروی در تونلهای بزرگ مقطع، مورد بررسی قرار گرفته و ارتباط آن با پارامترهای سط حمقطع و وضعیت ژئومکانیکی ساختگاه تونل ارزیابی گردیده است. برای این منظور یک پایگاه اطلاعاتی شامل داده های بیش از یکصد تونل تهیه گردید. در ادامه، تونلهای مورد مطالعه براساس بزرگی سط حمقطع تقسی مبندی و برای هر دسته طبق خصوصیات ژئومکانیکی توده سنگ ساختگاه، روش حفاری مشخص گردید. برمبنای نتایج اخذ شده، فرایند حفر مناسبی برای احداث تونل شماره ١ از قطعه سوم راه کازرون- شیراز پیشنهاد شده است.