سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مرتضی خشنو – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته خاکشناسی
مهدی عاکف – استادیار گروه خاکشناسی دانشگاه گیلان
هادی رحیمی – دانش آموخته کارشناسی ارشد خاکشناسی
علی نصیری ششده – دانش آموخته کارشناسی ارشد خاکشناسی

چکیده:

تعیین قابلیت و استعداد اراضی با توجه به میزان تناسب اراضی و خصوصیات آب و هوایی و خصوصیات فیزیکوشیمیایی خاک به عنوان یکی از روشهای دستیابی به کشاورزی پایدار، از جمله مدیریت پایدار خاک است . در این مطالعه بخشی از اراضی شهرستان کرمانشاه به نام منطقه لیله در شمال غربی استان به مساحت ًحدودا ۱۰۰۰۰ هکتار که در موقیعیت جغرافیایی بین ۴۶ درجه و ۲۵ دقیقه و ۲۷ ثانیه تا ۴۶ درجه و ۵۱ دقیقه و ۳۴ ثانیه طول شرقی و ۳۴ درجه و ۴۲ دقیقه و ۲۹ ثانیه تا ۳۴ درجه و ۵۱ دقیقه و ۴۲ ثانیه عرض شمالی واقع شده است، مورد مطالعه قرار گرفت . به منظور تعیین استعداد قابلیت اراضی با تفسیر عکسهای هوایی و بررسی نقشه های توپوگرافی واحد های فیزیوگرافی تا اجزاء واحد جدا شدند و در هر جزء واحد خاک پس از بررسی و تشریح پروفیلهای خاک، پروفیل شاهد انتخاب شد . در این مطالعه برای تفکیک اجزاء واحد اراضی از روش ژئوپدولوژی استفاده شده است . یر اساس مطالعات انجام شده رژیم های رطوبتی و حرارتی خاک به ترتیب زریک و مزیک تعیین شد . رده بندی خاک بر اساس کلید طبقه بندی(Taxonomy2006 )انجام گردید و دو رده Entisols, Inceptisols در منطقه مورد مطالعه مشاهده شد . استعداد
اراضی بر اساس خصوصیات فیزیکوشیمیایی خاک و بر اساس راهنمای قابلیت چند منظوره موسسه آب و خاک ( راهنمای (۲۱۲ مشخص شد . استعداد اراضی بصورت قابلیت استفاده برای جنگل، مرتع، کشت دیم و کشت آبی تعیین گردید . نتیجه مطالعاتاینکه،اجزاء واحد ۴-۱-۱ ، ۴-۱-۲ و R بالاترین قابلیت ( درجه (۳ جهت کشت آبیودیم، اجزاء واحد ۲-۱-۱ ، ۲-۲-۱ و ۲-۲-۲ بالاترین قابلیت ( درجه (۱ جهت مرتعواجزاء واحد ۱-۱-۱ و ۱-۲-۱ بالاترین قابلیت ( درجه (۲ جهت جنگل مناسب بودند .