سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمد عبدالهیان نوقابی – استادیار پژوهش
محمد رضا اوراضی زاده – مربی پژوهش، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند
بابک بابایی – مربی پژوهش، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند

چکیده:

در برنامه های اصلاحی و ارزیابی چغندرقند، برای تعیین عیار هر کرت آزمایشی تعداد خط متفاوت برداشت و مورد تجزیه کیفی قرار می گیرد که اغلب بر اساس روش های تجربی بوده و معیار عل می لحاظ نمی گیرد. حتی در آزمایشهایی مشابه که در سطح مل ی و در چند مکان اجرا می شود برخی مواقع مشاهده می گردد که در یک مکان از هر کرت فقط یک نمونه و در مکان دیگر میانگین سه نمونه از هر کرت به عنوان معیار کرت انتخاب می شود . جهت تعیین مناسبترین تعداد خط از هر کرت آزمایشی برای تعیین عیار چغندرقند ، از نمونه های چغندرقند مربوط به طرح آزمایشی ((بررسی کمی و کیفی ارقام تجارتی داخل و خارجی چغندرقند )) با تعداد ۱۶ رقم چغندرقند و چهار تکرار ، استفاده شد . از هر کرت آزمایشی که شامل ۳ خط به طول ۸ متر بود به طور جداگانه ریشه های هر خط برداشت و پس از خمیر گیری ، جداگانه مورد تجزیه کیفی قرار گرفتند . همزمان مخلوط یکنواختی از نمونه خمیر خطوط ۱ و ۲ و همچنین مخلوطی از خطوط ۱ و ۲و ۳ تهیه و هر کدام مورد تجزیه کیفی قرار گرفتند . داده های مربوط به عیار چغندرقند به صورت ۶ تیمار و ۶۴ تکرار در قالب طرح آماری کاملا تصادفی تجزیه و تحلیل آماری شد. نتایج نشان داد که بین تیمارها از لحاظ درصد قند تفاوت آماری وجود ندارد. لذا پیشنهاد می گردد در آزمایشهای به نژادی فقط یک خط با حداقل ۴۰ ریشه چغندرقند به عنوان معیار کرت جهت تجزیه کیفی مورد استفاده قرار که موجب کاهش هزینه های تجزیه کیفی آزمایش ها به میزان ۶۶ % می شود.