سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: ششمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

ابراهیم غلامی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم دانشگاه بیرجند
میرعلی اکبر نوگل سادات – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم دانشگاه بیرجند
منوچهر قرشی – سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور

چکیده:

در ایننوشتار بر اساس مطالعه عناصر ساختاری از قبیل: چین ها، گسلها، درزه ها و خطواره ها موقعیتمحورهای کرنش معین گردید. منطقه مورد مطالعه مشتمل بر دو روند کلی شمال غرب – جنوب شرق و شمال – جنوب است.
نحوه عملکرد سیستم های گسلی و ارتباط شکستگی های همرا ه پهنه های برشی، روند محور چین ها و خطواره ها حاکی از تاثیر مولفه های اصلی جابه جایی در منطقه است . با توجه به آنالیزهای حاصل از عناصر ساختاری فوق الذکر موقعیت محورهای کرنش به شرح ذیل تعیین گردید: محور فشردگی N217,20محور متوسط N32,40 محور کشیدگی N120,30
با توجه به ارتباط بین محورهای استرین و مولفهاصلی جابجایی (شمال شرق – جنوب غرب) و همچنین وجود دو روند شمال غرب – جنوب شرق و شمال – جنوب که باعث شده دو سیستم فشاری – برشی راستگرد در منطقه مورد مطالعه عمل نماید، کلیه دگر ریختی های موجود در منطقه از قبیل: مکانیسم گسلش، چرخش عناصر ساختاری،وجود درزه ها و خطواره های متعددی، اختلاف میزان فشردگی و برش ، اختلاف میزان انحنای رودخانه ها و شاخص شیب آنها ، … قابل توجیه می باشند.