سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای بهره برداری از منابع آب حوضه های کارون و زاینده رود (فرصتها و چالشها)

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

شاهرخ پارسا – کارشناس ارشد هواشناسی استان چ و ب
مهرداد قطره سامانی – کارشناس ارشد هواشناسی استان چ و ب
سعید قطره سامانی – کارشناس ارشد هواشناسی استان چ و ب

چکیده:

استانچهارمحال وبختیاری با مساحت ۱۶۵۳۳کیلومترمربع ناحیه ای است مرتفع که درگستره فلات مرکزی ایران وبختیاری در دامنهزاگرس میانی واقع است ، این استان به عنوان یکی ازکانونهای آبگیر کشورمحسوب می شود . در استان چهارمحال و بختیاری اقلیم های نیمه خشک در وضعیت اقلیت قرار دارند و وسعت قابل ملاحظه ای از استان را اقلیم های مدیترانه ای, مرطوب و خیلی مرطوب با طیف دمائی سرد و خیلی سرد در بر گرفته است. ارتفاعات مجاور کوهرنگ یکی از بیشترین میانگین های بارش سالانه کشور را در بر می گیرد که در حدود ۱۸۰۰ میلی متر است.
نوع ریزشهای استان برحسب موقعیت جغرافیایی و ارتفاع متغیراست و در نواحی مرتفع در حدود نیمی از بارش سالیانه بصورت ریزشهای منجمد می باشد . بعنوان نمونه ضریب برف گیری ارتفاعات کوهرنگ در سالهای مختلف بین ۳۴ تا ۵۹ درصد متفاوت بوده است و به این دلیل در هیدروکلیماتولوژی منطقه اثرات تلفیقی برف و باران شایان توجه ویژه است .
رژیم بارندگی در چهارمحال وبختیاری همانند سایر مناطق غربی ایران مدیترانه ای است و بخش اعظم بارندگی ها در فاسله ماههای آذر تا آخر فروردین نازل می شود و فصل خشک استان برفصل تابستان منطبق است .حداکثر بارندگی ماهانه در شهرها و نقاط مختلف استان عمدتاً در دی و بهمن و گاهی در آذر و یا اسفند و بندرت در فروردین ریزش می نماید وحالات اخیر عموماً در مناطق مرتفع تر استان رخ می دهد .
مطالعه ریزش های جوی استان چهارمحال وبختیاری نشان می دهد که در این استان زمستان پربارش ترین فصل سال است و پس از آن فصلهای پاییز و بهار پرباران ترین فصول سال شناخته می شوند و تابستان کم بارش ترین فصل سال است.