سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: دومین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

نعمت اله جعفرزاده –
احمدرضا لاهیجان زاده –
هلنا کعبی –
صفری رستمی –

چکیده:

رودخانه کارون در استان خوزستان به عنوان پرآب ترین و نیز یکی از طویل ترین رودخانه های کشور ضمن تامین آب اکثر صنایع بزرگ و کوچک، ۷۰% اراضی آبی و ۷۵% جمعیت استان، محل تخلیه صدها میلیون متر مکعب فاضلابهای صنعتی، کشاورزی، شهری و بیمارستانی بوده که این مسئله شرایط آلودگی روزافزون این رودخانه به انواع آلاینده ها از جمله فلزات سنگین سمی و خطرناک را نیز فراهم نموده است. در این تحقیق فلز جیوه به عنوان یک عنصر سمی و قابل ذخیره شده در بافت آبزیان مورد توجه قرار گرفته و میزان آن در گونه های B.grypus، B.sharpeyi از جنس Barbus از خانواده Cyprindae در ۴ ایستگاه از رودخانه کارون و در چهار فصل و به روش جذب اتمی با استفاده از سیستم بخار سرد تعیین گردید. براساس نتایج بدست آمده میانگین سالیانه غلظت جیوه در ماهیان ایستگاه انتهایی رودخانه کارون در ایستگاه صابون سازی خرمشهر با ۷۹۲ng/g بیش از سایر ایستگاهها بوده است. ایستگاههای سد شهید عباسپور واقع در شمال استان و ایستگاه ام الطمیر واقع در جنوب اهواز در اغلب فصول از مقادیر کمتری نسبت به ایستگاههای دیگر برخوردار می باشد. همچنین افزایش میزان جیوه در آب رودخانه کارون در ایستگاههای فوق نسبت مستقیم با میزان این فلز در ماهیان همان ایستگاه دارد.