سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

نعیم بنی سعید –
نعمت الله جعفرزاده –
حسین هاشمی –
علی توسلی –

چکیده:

در این مطالعه با استفاده از مدل یک بعدی e2Qual و کاربرد نتایج مربوط به کیفیت آب رودخانه کارون، میزان خودپالائی رودخانه کارون در بازه شهر اهواز مورد بررسی قرار گرفت. این بررسی با استفاده از نتایج آزمایشات کیفی اندازه گیری شده در سال ۱۳۷۸ بوده که بدلیل تنوع و تعدد پسابهای ورودی به رودخانه و متغییر بودن کیفیت آنها در ماههای مختلف سال و نیز تغییرات زیاد و غیرقابل پیش بینی کیفیت سرابهای رودخانه، تیرماه به عنوان گرمترین ماه سال ۱۳۷۸ با وجود حداقل آبدهی ماهانه (۲۶۰ متر مکعب در ثانیه) در ایستگاه اهواز بعنوان بدترین شرایط وضع موجود انتخاب گردید. نتایج خروجی بیانگر نامطلوب بودن غلظت اکسیژن محلول و فراتر از استاندارد بودن پارامترهای BOD و COD در بازه مورد نظر بوده است. همچنین در مورد مواد مغذی (P.N) مشاهده می شود که غلظت آنها در اغلب موارد کمتر از حد استاندارد تعریف شده می باشد. بررسی میزان هدایت الکتریکی نشان دهنده روند افزایشی این پارامتر از شمال به جنوب بوده است. همچنین وضعیت فلزات سنگین، وضعیتی آلوده کننده را در بازه مطالعاتی نشان می دهد. در یک جمع بندی کلی می توان نتیجه گرفت که بیشتر پارامترهای مورد بررسی در تیرماه و در بازه مطالعاتی فراتر از حد استانداردهای تعریف شده بوده و در این شرایط (گرمترین ماه و کمترین دبی)، وضعیتی آلوده برای رودخانه کارون ایجاد شده است.