سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی بیابان با رویکرد مدیریت مناطق خشک و کویری
تعداد صفحات: ۸
نویسنده(ها):
علیرضا نژادمحمدنامقی – دانشجوی دکتری بیابان زدایی دانشگاه تهران
غلامرضا زهتابیان – هیات علمی دانشگاه تهران
علیرضا مقدم نیا – هیات علمی دانشگاه تهران
حسین آذرنیوند – هیات علمی دانشگاه تهران

چکیده:
مدل ارزیابی بیابان زایی IMDPA, برای ارزیابی و انجام مطالعات بیابان زدایی در ایران می باشد که در آن شاخص ها و معیارهای زیادی در نظر گرفته شده است. معیارهای اقلیم، معیار زمین شناسی و ژئومورفولوژی، معیار خاک، معیارپوشش گیاهی, معیارکشاورزی,معیار آب و معیار فرسایش، از مهمترین عوامل محیطی در ارزیابی بیابان زایی برای ایران می باشد. شبکه های عصبی مصنوعی (ANN) ایده ای برای پردازش اطلاعات است که از سیستم عصبی زیستی الهام گرفته و مانند مغز به پردازش اطلاعات می پردازد. معیار های محیطی در ارزیابی شدت بیابان زایی (Desertification)، دارای شاخص هایی با وزن متفاوت هستند. شبکه عصبی و شبکه الگوریتم ژنتیک جهت بهینه سازی شاخص های محیطی معیار های بیابان زایی در مدل IMDPAو تعیین وزن دقیق آنها در قالب یک مدلارائه شده است.