سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

عبدالله قوامی – کارشناس و عضو انجمن علمی بهداشت محیط ایران
بهزاد شاهمرادی – کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط و عضو انجمن علمی بهداشت محیط ایران
سامان احمدی زاده – کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط و عضو انجمن علمی بهداشت محیط ایران
احمدرضا یزدانبخش – عضو هیات علمی گروه مهندسی بهداشت محیط و استادیار دانشگاه علوم پزشکی ش

چکیده:

حفاظت کیفی از منابع آب زیرزمینی که جهت تامین آب شرب استحصالی از چاه ها نقش دارند امروزه از مسئولیت ها ودغدغه های فکری متولیان تامین وتوزیع آب شرب یعنی سازمانهای آب منطقه ای و شرکتهای آب وفاضلابکشور محسوب می شود.
به اختصارناحیه حریم بهداشتی چاه همان ناحیه سطحی ویازیر سطحی اطراف چاه است که در هنگام پمپاژ، آب چاه را تامین نموده ازاین ناحیه مواد آلاینده می توانند به طرف چاه حرکت کرده وبـه آب داخل چاه برسند.حداقل فاصله ایمنی (MSD)به شرایط محلی که مهمترین آن شرایط ژئولوژیکی وهیدرولوژیکی منطقه، چگونگی دفع فاضلاب درجوامع انسانی وتعداد منابع آلودگی موجود در منطقه اطـلاق می شود.که به وضعیت سفره های آب زیرزمینی، لایه های خاک منطقه، قابلیت نفوذپذیری خاک، جهت وسرعـت جریان آبهای زیرزمینی، غلظت آلاینده هاو… بستگی دارد. بنابراین ارائه حداقل فاصله ایمنی قابل اتخاذ بصورت جهانی برای منـاطق مختلفکاری بسیار مشکل می باشد. حریمهای بهداشتی شامل حریم در معرض آلودگی (R1 )، حریم حفاظتی حمایت اجبــاری( ۲ R ) و حریم حمایتی( R3. ) می باشند.
در این راستا محاسبه بهینه ودقیق حریمها با استفاده از مبانی علمی از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا محاسبه واعمال حریم کوچکتر خطر آلودگی را بالا برده وحریم بزرگتر اتلاف سرمایه را به دنبال خواهد داشت. باتوجه به اهمیت آبها بعنوان یکی ازمنابع توسعه واستفاده از آن جهت بهره وریهای مختلف ونظر به ویژگی اقلیمی کشور ماکه جزو مناطق خشک ونیمه خشک دنیا محســوب می گردد بررسیها و تحقیقات جدی در این زمینه ضروری است.