سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: کنفرانس مهندسی معدن ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

حسام قاسمی کرم – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی فرآوری مواد معدنی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
بهرام رضایی – استاد دانشکده مهندسی معدن، متالورژی و نفت، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
عباس سام – استادیار بخش مهندسی معدن، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
فرشید زمانی – کارشناس ارشد مهندسی معدن، سرپرست مرکز تحقیق و توسعه مجتمع سنگ آهن گل

چکیده:

کانسنگ موجود در مدار فرآوری گل گهر حاوی درصد قابل توجهی از سولفور بوده و لذا حفظحداکثر عیار سولفور ( ۰/۱۳ درصد)،با حداکثر بازیابی و عیار آهن از اهداف این مجتمع می باشد .مهمترین مرحله جدایش در سیستم جدایش خشک مرحله شستشو (کلینر) می باشد . بررسی هایی بر روی چند نوع از محصول این قسمت انجام شد و مشخص گردید که ذرات بالای ١٠٠٠ میکرون به دلیل اگلومره شدن توسط ذرات ریز مغناطیسی به محصول نهایی راه پیدا کرده و از آنجاییکه این ذرات حاوی مقدار قابل توجهی سولفور بوده، باعث کاهش کیفیت محصول نهایی شده اند . ذرات در محدوده ابعادی زیر ٤٥ میکرون نیز درصد سولفور بالایی داشتند . محدوده ابعادی ۱۲۵+۵۰۰- میکرون کمترین عیار سولفور و بیشترین عیار آهن را دارا بود . بافت کانسنگ نیز یکی از مهمترین دلایل افزایش عیار سولفور در محصول مغناطیسی بوده است . دنباله روی ذرات ریز غیرمغناطیسیو احاطه شدن ذرات مغناطیسی حدواسط توسط ذرات ریز مغناطیسی آزاد و راه یافتن آنها به محصول نهایی از جمله بزرگترین مشکلات در جدایش مغناطیسی خشک می باشد.