سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: یازدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

ندا کایدی –

چکیده:

اثرات کلی توسعه بر محیط آب عمدتا مربوط به تغییرات هیدرولیکی و هیدرولوژیکی و نیز ورود مواد معلق و محلول در آبهای پذیرنده است. در کشور ما به رغم اهمیت منابع آبهای زیرزمینی چه به لحاظ سهم آن در کل پتانسیل منابع آب کشور چه از جهت سهم آن در تاین نیازهای آبی، رفتار این منابع در ارتباط با بهره برداریهاو عوامل مؤثر در تغییرات کیفی آن چندان شناخته شده نیست و اساسا چارچوبها، روش ها و ضوابط آن تاکنون مورد بررسی و تدوین قرار نگرفته است.از طرفی مهمترین مسایل شهرهای بزرگ تامین آب آشامیدنی سالم و بهداشتی به میزان کافی می باشد که با افزایش جمعیت تشدید می شود. از آنجایی که بخشی از حوزه های آب زیر زمینی توسط رودخانه ها تغذیه می شوند و از طرفی سفره های آب زیر زمینی معمولا از مطمئن ترین ذخیره های آبی از نظر کمی و کیفی هستند در بسیاری از جوامع گزینه برتر و یا تنها گزینه تامین آب میباشند.مناطق حوزه کارون نیز از این قاعده مستثنی نیستند و بیشتر آب مورد استفاده جهت شرب و کشاورزی از آبهای زیر زمینی تامین می گردد. رودخانه کارون بزرگترین رودخانه و یکی از مهمترین منابع زیستی کشور به حساب می آید که از آن استفاده مختلفی در حوزه های مصارف شهری، کشاورزی و صنعتی می گردد همچنین رشد روزافزون جوامع انسانی در این حوزه از عوامل تهدید کننده کیفیت و کمیت محیط زیست این رودخانه می باشد. از این رو در مطالعه حاضر، کیفیت آب چاههای مورد بهره برداری بررسی شد و آب چاهها با استفاده از دیاگرام شولر و ویلکوکس از نظر مصارف شرب و کشاورزی، طبقه بندی شد. ایستگاههای منتخب نمونه برداری در حوزه کارون، شامل: حوزه های آب زیرزمینی ایذه – پیون، گتوند- عقیلی، شوشتر، دزفول – اندیمشک و باغملک می باشد. در این راستا پارامترهای کیفی آب چاهها SAR,EC,SO4, Na,Cl,TDS و سختی کل جهت آنالیز انتخاب شدند. نتایج به دست آمده نشان داد، تعداد چاههای مناسب جهت مصارف شرب و کشاورزی در محدوده گتوند، عقیلی و میان آب ۳۰-۴۰ درصد کل چاههای آن منطقه را در بر می گیرد، در صورتی که در سایر محدوده های مذکور آب زیرزمینی چاههای مناسب جهت شرب و کشاورزی نسبت بیشتری از کل چاهها را تشکیل می دادند. در نتیجه می توان گفت درحوزه کارون آب زیرزمینی می تواندجایگزین خوبی برای منبع آب سطحی باشد.