سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: سومین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

اردشیر کلانتری – عضو هیئت علمی دانشکده بهداشت علوم پزشکی اصفهان
مرتضی طالبی – عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان
طاهر شهریاری – کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط از دانشکده بهداشت اصفهان

چکیده:

ارسنیک عنصری است سمی و یکی از خطرناکترین آلوده کننده های محیطی است که همراه ذرات معلق اتمسفری در همه جای محیط زیست پراکنده است. از آنجائیکه خاصیت سمی و سرطان زائی گونه ارسنیک سه ظرفیتی بیشتر مورد توجه متخصصان محیط زیست میباشد و در حقیقت این گونه دارای تاثیرات سوء بسیاری بر سلامت انسانهاست، لذا اندازه گیری و تعیین غلظت کل ارسنیک نمی تواند معیاری از آلوده بودهو یا عاری بودن از آلودگی محیط به ارسنیک باشد. از این رو اندازه گیری غلظت گونه های ارسنیک(سه ظرفیتی و پنج ظرفیتی) به تفکیک امری است ضروری و لازم. از آنجائیکه ارسنیک از خطرناکترین عناصری است که همراه با ذرات معلق هوا و در اتمسفر شهرهای بزرگ و صنعتی پراکنده گردیده است و از میان گونه های مختلف آن نیز گونه (III)ASخاصیت سمی و سرطانزایی بیشتری و از قدرت مسموم کنندگی زیادی برخوردار است لذا اندازه گیری گونه های مختلف آرسنیک از نظر مطالعات زیست محیطی از اهمیت خاصی برخودار است. امروزه از آرسنیک بعنوان کلمه ای هم معنی با سم یاد می شود. آرسنیک ماده ای است که بیشتر به همراه سرب، قلع، آنتیموان، مس، روی، آهن، منگنز، اورانیوم، طلا و نقره و بصورت ترکیبات معدنی وجود دارد.آرسنیک از صدها سال پیش تاکنون توجه زیادی را بخود جلب نموده است و ترکیبات این عنصر یا بعنوان یک سک و یا در ترکیبات دارویی در پزشکی بعنوان یک دارو مورد استفاده قرار گرفته و لذا دارای تاریخچه پیچیده ای است.