مقاله تغييرات محتواي آرژينين در مرحله جوانه زني دانه هاي سويا رقم پرشينگ تحت تاثير شوري و ژيبرلين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در دانش زيستي ايران از صفحه ۶۳ تا ۶۸ منتشر شده است.
نام: تغييرات محتواي آرژينين در مرحله جوانه زني دانه هاي سويا رقم پرشينگ تحت تاثير شوري و ژيبرلين
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آرژينين
مقاله پلي اتيلن گليکول
مقاله جوانه زني
مقاله ژيبرلين
مقاله سويا
مقاله شوري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مبرا شهناز
جناب آقای / سرکار خانم: ساطعي آرين
جناب آقای / سرکار خانم: قربانلي مه لقا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در پژوهش حاضر، تاثيرات تنش شوري ناشي از کلرورسديم ۵۰ ميلي مولار و تنش اسمزي ناشي از محلول پلي اتيلن گليکول۶۰۰۰  هم فشار با آن با غلظت ۶۴ گرم بر ليتر با و يا بدون اسيد ژيبرليک (GA3، ۱۰ ميکروگرم بر ليتر) در حين رويش دانه هاي سويا رقم پرشينگ(Glycine max L.cv.pershing)  مورد بررسي قرار گرفته است. دانه ها در طي يک دوره زماني ۴۸ ساعته با محلول فوق، محلول ژيبرلين و يا آب مقطر به عنوان شاهد آبياري شدند و در پايان هر ۸ ساعت، درصد جوانه زني يا محتواي آرژينين، مورد اندازه گيري قرار گرفت. بر اساس نتايج حاصل، تيمارهاي نمکي و پلي اتيلن گليکول، قادر به ايجاد تاخير در جوانه زني دانه ها هستند و ژيبرلين اين تاخير را جبران مي نمايد. به نظر مي رسد تيمار نمکي به ويژه با ايجاد تاخير در افزايش محتواي آرژينين، موجب تاخير در جوانه زني است. افزايش محتواي آرژينين در تنش نمکي به طور احتمالي مکانيسم هاي مهم مقابله با تنش هاي مزبور در حين رويش دانه هستند. ژيبرلين به تنهايي و يا توام با تنش هاي به کار رفته در اين پژوهش باعث حفظ و يا افزايش محتواي ترکيبات مورد سنجش بوده است. پاسخ مقاطع زماني مختلف به ويژه مراحل جوانه زني مطلق و رشد در طي ۴۸ ساعت با تيمارهاي مورد استفاده، مشابه نيست.