مقاله تغييرات ميزان شيوع ليشمانيوز پوستي طي ۲۰ سال گذشته (۱۳۸۸- ۱۳۶۸) در شهرستان بم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي كرمان از صفحه ۲۹۷ تا ۳۰۶ منتشر شده است.
نام: تغييرات ميزان شيوع ليشمانيوز پوستي طي ۲۰ سال گذشته (۱۳۸۸- ۱۳۶۸) در شهرستان بم
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ميزان شيوع
مقاله ليشمانيوز پوستي
مقاله شهرستان بم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: افلاطونيان محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي ايرج

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ليشمانيوز پوستي طي سال هاي متمادي بومي شهرستان بم بوده است و اپيدمي هاي مکرري از آن ديده شده است. اين بيماري بعد از زلزله ۱۳۸۲ بار ديگر پس از يک دورآرامش طغيان کرد. اين مطالعه با هدف بررسي تغييرات ميزان شيوع ۲۰ ساله ليشمانيوز پوستي در بم انجام شده است.
روش: در اين مطالعه اطلاعات مربوط به 29395 بيمار به صورت گذشته نگر از مدارک ثبت شده در مرکز کنترل و درمان سالک و مقالات انتشار يافته جمع آوري و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: موارد ليشمانيوز پوستي به چهار دوره طي بيست سال گذشته تقسيم شد که سه دوره قبل از زلزله شامل دوره طغيان، دوره کنترل و دوره آرام مي باشد. بيشترين موارد بيماري مربوط به سال ۱۳۷۹ با ۶۷۳۴ مورد (ميزان شيوع ۳/۸%) و کمترين مورد بيماري در سال قبل از زلزله با ۲۱۵ مورد (با ميزان شيوع ۲/۰%) مربوط به سال ۱۳۸۲ مي شود. دوره بازگشت مربوط به سه سال بعد از زلزله مي باشد که بيشترين موارد ابتلا مربوط به سال ۱۳۸۵ با ۲۸۸۰ مورد (ميزان شيوع ۶/۲%) ثبت شده است. در طي ۲۰ سال به تدريج متوسط سن بيماران افزايش يافته و در سال هاي بعد از زلزله افراد مذکر بيشتر از مونث مبتلا شده اند. زخم هاي سالکي از صورت به دست و پا تغيير موضع داده است. در تمام اين سال ها عامل بيماري ليشمانيا تروپيکا و ناقل آن فلبوتوموس سرژنتي بوده است.
نتيجه گيري: اپيدميولوژي ليشمانيوز پوستي تابع تغييرات محيطي است و به دليل ايجاد ايمني دايم در افراد مبتلا، پس از مدتي حداکثر ميزان شيوع آن تقريبا به اندازه ميزان تولد مي رسد. در شهرستان بم هم پس از طغيان سال ۱۳۷۹ ميزان شيوع آن در حدکمتر از ۱% در کنترل طبيعي درآمده بود که با زلزله دي ماه ۱۳۸۲ به علت مهاجرت و حضور افراد حساس، فراواني بيماري تا ۶ برابر قبل از زلزله افزايش داشته است. در مناطقي که بيماري بومي است و در معرض خطر حوادث و بلايا قرار دارد ضروري است که از قبل برنامه دقيقي براي مبارزه با بيماري طراحي گردد.