مقاله تغييرپذيري زمان بندي تنظيمات وضعيتي پيش بينانه پس از انجام تمرينات ثباتي در بيماران مبتلا به کمر درد غيراختصاصي تکرار شونده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله علوم پزشكي مدرس، آسيب شناسي زيستي (علوم پزشكي مدرس) از صفحه ۵۱ تا ۶۱ منتشر شده است.
نام: تغييرپذيري زمان بندي تنظيمات وضعيتي پيش بينانه پس از انجام تمرينات ثباتي در بيماران مبتلا به کمر درد غيراختصاصي تکرار شونده
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تغييرپذيري
مقاله وضعيت
مقاله تمرين درماني
مقاله کمر درد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هدايتي رزيتا
جناب آقای / سرکار خانم: كهريزي صديقه
جناب آقای / سرکار خانم: پرنيان پور محمد
جناب آقای / سرکار خانم: بهرامي فريبا
جناب آقای / سرکار خانم: کاظم نژاد انوشيروان
جناب آقای / سرکار خانم: مبيني بهرام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: انجام تمرينات درماني به عنوان يکي از مهم ترين مداخلات درماني در بيماران مبتلا به کمر درد مزمن مطرح شده است. از جمله مهم ترين تمرينات کاربردي در اين بيماران، تمرينات ثباتي است. بررسي تاثير اين تمرينات بر تغييرپذيري استراتژي هاي وضعيتي عضلات تنه و توانايي آن در بازگرداندن اين استراتژي ها به وضعيت طبيعي از جمله ابهاماتي است که تاکنون به آن پاسخ داده نشده است. هدف از اين تحقيق بررسي تاثير انجام تمرينات ثباتي بر تغييرپذيري استراتژي هاي کنترل وضعيت در اين بيماران است.
مواد و روش ها: اين تحقيق به صورت تجربي روي ۲۱ بيمار (۱۴ مرد و ۷ زن) مبتلا به کمر درد غيراختصاصي تکرار شونده انجام شد. فعاليت الکتروميوگرافي عضلات دلتوئيد، مايل خارجي و مايل داخلي / عرضي شکم و ارکتور اسپاين طي حرکت پرتابي بالا بردن بازو با حداکثر شتاب به تعداد ۷۵ مرتبه در هر فرد ثبت شد. سپس ۱۴ نفر از اين افراد پس از قرعه کشي در گروه آزمايش و ۷ نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. افراد گروه آزمايش، تمرينات به داخل کشيدن شکم و انقباض همزمان عضلات شکم را به صورت ايزوله، طي ٢٠ جلسه و در حضور فيزيوتراپيست با استفاده از دستگاه پس خواراند فشاري، در وضعيت هاي طاق باز، نشسته روي صندلي، ايستاده ثابت و ايستاده همراه با بالا بردن اندام فوقاني با حداکثر سرعت، يک بار در روز انجام دادند. پس از پايان دوره تمرين درماني متغيرهاي مورد بررسي در اين تحقيق در هر دو گروه آزمايش و کنترل مجددا ارزيابي شد. انحراف معيار زمان تاخير پاسخ عضلات تنه نسبت به عضله دلتوئيد در دو گروه با استفاده از آزمون آماري t وابسته مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت.
نتايج: بررسي نتايج نشان داد که انجام تمرينات ثباتي در افراد گروه آزمايش، تغييرپذيري زمان بندي تنظيمات وضعيتي پيش بينانه عضله عرضي شکم / مايل داخلي را افزايش مي دهد (P=0.037). در حالي که تغييرپذيري در عضلات مايل خارجي (P=0.346) و ارکتور اسپاين (P=0.673) اين بيماران تغيير قابل ملاحظه اي را نشان نداد. تغييرپذيري زمان بندي تنظيمات وضعيتي پيش بينانه در عضلات عرضي شکم / مايل داخلي (P=0.199)، مايل خارجي (P=0.702) و ارکتور اسپاين (P=0.465) بيماران گروه کنترل نيز تغيير معني داري را نشان نداد.
نتيجه گيري: بررسي نتايج نشان داد که کاهش تغييرپذيري در سيستم کنترل وضعيت بيماران مبتلا به کمر درد غيراختصاصي تکرار شونده که يکي از عوامل تداوم کمردرد است، مي تواند با انجام تمرينات ثباتي هدفمند بهبود يابد.