سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

ابراهیم غلامی – دانشگاه تربیت مدرس گروه زمین شناسی ( دانشجوی دکتری تکتونیک)
میرعلی اکبر نوگل سادات –
علی یساقی – دانشگاه تربیت مدرس گروه زمین شناسی
محمدمهدی خطیب – دانشگاه بیرجند گروه زمین شناسی

چکیده:

پهنه گسل ی نوزاد – پرنگ در بخش خاور ی ای ران دارای دو روند مشخص شمال – جنوب و شمال باختر – جنوب خاور است .مکانی سم گسلش در راستا ی رون د شمال – جنوب (پرنگ ) امتدادلغزراستگرد ودر راستا ی شما لباختر- جنوب خاور(نوزاد) به صورت معکوس با مولفه راستالغز راستگرد م یباشد. محاسبه استرین در راستای این پهنه گسل ی بر اساس مقاطع چ ی نهای موجود در ماس هسن گهای پالئوسن- ائوسن وبا استفاده از سه روشRamsay( و ( ۱۹۶۷ Lisle( و ( ۱۹۹۲ Srivastava(2003) انجام شده است . در راستا ی روند شمال – جنوب نسبت
استرین م یانگین ۱٫۵ دارد اما درراستا ی روند شمال باختر – جنوب خاور میانگین نسبت استرین برابر ۱٫۹ است.این اختلاف استر ین در دو روند مذکور به مکان یسم گسلش وابسته است .هندسه چینها,موقعی ت محور وکل یواژسطح محوری نیزمتاثر ازعملکردپهنه های گسلی مذکور می باشدودر دو راستای موردبحث تفاوت قابل ملاحظه ای نشان می دهند.