سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

مجید رجائی – دانشجوی دوره دکتری رشته خاکشناسی
نجف علی کریمیان – استاد بخش خاکشناسی دانشگاه شیراز

چکیده:

عناصر فلزی بلافاصله پس از افزوده شدن به خاک، دارای بیشترین حلالیت و فراهمی زیستی می باشند. با گذشت زمان و ایجاد تعادل بین فلز و خاک در اثر واکنش هایی همچون جذب سطحی، تبادل، کلاته شدن، رسوب، اکسید و احیاء ، واکنش با اکسیدها و هیدروکسیدهای آهن و منگنز و ورود به شبکه کانیها از سطوح قابل استفاده فلز کاسته شده و فلزات از شکلهای با حلالیت زیاد به شکلهای کم محلول تر تبدیل می شوند (۱، ۲، ۳و۴).
با توجه به ماهیت شدیدا آهکی خاکهای ایران انتظار میرود که بدنبال ورود فلزات به خاک، به سرعت از میران قابل استفاده بودن آنها کاسته شده و با گذشت زمان شکلهای محلول به شکلهای با حلالیت کمتر تبدیل شوند.
گرچه در سالهای اخیر از عصاره گیری دنباله ای جهت تعیین شکلهای شیمیائی فلزات در خاکهای ایران استفاده شده است، اما تغییر و تبدیل این شکلها با گذشت زمان کمتر مورد توجه قرار گرفته است. بنابراین با توجه به مطالب فوق این تحقیق با هدف بررسی تاثیر زمان، سطوح و منابع کادمیم و بافت خاک بر شکلهای شیمیائی این عنصر در یک آزمایش خواباندن انجام شد.